164 
« Vooruit, nu vatten wij den vijand ruggewaarts !» Werke¬ 
lijk werd de vijand verslagen, en de oude Fritz wou zich 
toen half dood lachen over den streek, welke Ziethen 
gespeeld had (1). 
In het jaar 1652 wiesen, te Jen a en te Halle, zeldzaam 
gevormde Eikels : er waren er, w r aaraan men gezichten 
van Turken en van draken gewaar werd (2). 
Eens, dat Mainz groote oorlogsschade leed, groeide op 
eenen steen een voethooge Eikel, die de vrede aankon- 
digde. — Gedurende eene andere belegering dezer stad zei 
de veldheer trotsch : hij zoude zoo min de stad overgeven, 
als een gouden Eikel op eenen steen wassen kon. Echter 
zulke Eikel groeide inderdaad op eenen steen en de stad 
moest overgegeven worden (3). 
Bij Alten stein stond een Eik, welke met het lot van het 
huis Schönburg verbonden was. In het jaar 1840 viel de 
boom en kort daarop stierven twee leden dier familie. — 
Twee Eiken staan bij Callenberg, welke ter gedachtenis 
van den prinsenroof van Kunz von Kauffungen geplant 
zijn. De « Mal-Eiche » staat bij Lindenberg (Unterharz), 
op het graf eens ridders, die, nadat hij zijne geliefde 
ontvoerd had, vervolgd en verslagen w r erd (4). 
Aubrey (5) vertelt van den Earl van Winchelsea, dat 
deze bij zijn slot van Eastwell, in Kent, een merkwaardig 
Eikenwoud had, in hetwelk hij den eersten houw ter uit¬ 
roeiing gaf. Kort daarna stierf zijne gemalin plotseling en 
(1) Temme, Altmark. Sag. 68. 
(2) Praetor. Anthrop. II, 232, en Von Perger, 294. 
(3) Anz.f. Kunde deutscher Vorzeit , 1838, 368, en Von Perger, 294. 
(4) Von Perger, 300. 
(5) Thiselton. 
