169 
beteeckent dierte oft beuauden tydt; isser een kleyn spin- 
nekop in, die hier ende daer kruypt, dat houdtmen voor 
een teecken van pest. » 
Indien misdaden in een Eikenwoud geschieden, bereiken 
de Eiken geen hoogen ouderdom, of ze houden op vruch¬ 
ten te dragen. Verschillende sagen (zie V) wijzen hierop. 
Aubrey (1) zegt, dat het ongeluk bij brengt, als men 
Eikenhout afsnijdt. 
Het vooroordeel (2) beweert dat « de Eycken-boom de 
Entinge van Castanie en Kersse-tacken verdraeght;» — 
dat de serpenten sterven, indien zij Eikebladeren aan¬ 
raken of men ze er mede bedekt ; - dat een Eik, bij eenen 
Noteboom geplant, sterft; — dat de Olijfboom, nevens 
eenen Eik gezet, vergaat ; — dat een Leeuw, die op Eike- 
bladen stampeit, verstompt wordt (3). 
« Andere segghen (4) dat se (de Eiken) altijdt groen 
blijven als mense op een Coolstruyck intet. » 
Sommigen (5) beweren dat een Eikeboom, waarin men 
gehouwen of gekorven heeft, wormig zal worden, indien 
een Noordenwind waait; — dat uit dezen boom een zonder¬ 
ling gedierte met veel voeten groeit en dat gemorzelde 
Eikenschors, met water vermengd en in den stam van 
eenen anderen boom gelegd, eene groote menigte zulker 
dieren voortbrengt. 
Indien men, in de maand Maart, den Eik doorboort, zal 
uit de wonde een klaar water vloeien, dat op 12 à 14 dagen 
eenen grooten Eik voortteelt (6). 
(1) Natural History and Antiquities of Surrey, 34. 
(2) Digby, Theatrum sympateticum, 160 en 172. 
(3) Koning, Lexicon hieroglyphicum sacro-profanum , 3. E. 
(4) Van Rav. in Dod. 1291. 
(5) Digby, 182 en 191. 
(6) Digby, 196. 
