— 170 — 
Dodoens(I) gelooft nog, dat de Galnoot altijd «irytbortelt 
oft breeckt op eenen nacht, soo groot ende gantsch als sij 
blijven sal. » 
In Vlaanderen zegt men, dat ieder jaarring van den Eik 
telt voor een ouderdom van 10 jaar. 
IX. De Eik in feestelijkheden, spelen, gebruiken. 
Men begroef dikwijs de lijken onder Eiken. 
Onder den Eik, bij Bethel, werdDebora, de voedster van 
Rebecca, begraven ; deze boom werd daarom « die eycke 
des weenens » geheeten (2). 
Zoo ook begroef men de lijken van Saül en zijnen zoon 
onder den Jabeschen Eikeboom (3). 
De Obotriten (4) plantten, in de 8 e en 9 e eeuwen, eenen 
Eik aan den Oostkant hunner graven. 
Onder eenen Eik werd Abimelech koning uitgeroepen ; 
deze boom groeide bij Sichem (5). 
Ook bij onze voorouders (6) werden, onder Eiken, de 
koningen en opperhoofden gekozen, de volksvergaderingen 
gehouden en de landwetten gemaakt. De üpstalsche doom - 
wetten werden onder de vermaarde Upstalsche boomen — 
drie Eiken (zie Keyslerus in Antiquiteit , Septentrion .) — 
in Oost-Vriesland, bij Aurik, ontworpen. In Brunswijk, 
bij Luchovia, stond de Koningseik(die König seiche). — Ten 
tijde van Struvius, vond men in Meklemburg, bij de stad 
Doberan, drie oude Eiken, de « Fürsteneichen. » 
De Eik werd dikwijls op de grenzen der akkers geplaatst. • 
(1) Bl. 1293. 
(2) Genesis, 35, 8. 
(3) Paralip. 10, 12. 
(4) Von P erger, 292, 
(5) Judicum , 9, 6. 
(6) Van Loon, Aloude Roll. Historie, enz. 1,19 en Wagenaer, Vaderl. 
Historie , II, 20, 
