171 — 
Als grensboom mocht niemand hem verplanten noch ver¬ 
minken. Het was een vrijboom : onder zijne schaduw was 
de misdadiger in veiligheid ; insgelijks dienden de tempel- 
wouden als vrijplaats (1). 
Bij Romeinsche huwelijken droeg men Eiketwijgen, 
als een zinnebeeld van vruchtbaarheid. 
Men maakte kronen van Eikenloof, burgerskronen. Deze 
schonk men, bij de Romeinen, onder andere aan die, welke 
hunne medeburgers uit doodsgevaar gered hadden. Alciatus 
schrijft: Servanti civem querna corona datur\ men geeft een 
Eikenkroon aan die een burger heeft behouden. Plinius (2) 
zegt : « Met deze burgerkroon werd beschonken, die in 
strijd een burger behouden, den vijand gedood en zijn 
post bewaard had. » Koning legt uit : « Het zoude zyn 
konnen, dat zulks zij gedaan, uit hoofde, dat deze boom 
aan Jupiter, een vader en beschermer der steden en bor- 
geren, was toegewijd ; en dat alzoo een borgerbewaarder 
met Eikenloof is omvlochten geworden. » De Eikenkroon 
vergrootte den iever en den moed der Romeinsche krijgs¬ 
lieden ; ja, het is misschien waarheid, wat Montesquieu 
schrijft, dat Rome, met twee à drie honderd Eikenkronen, 
de wereld overwonnen heeft. 
Eene aanhaling uit Munting: «Voortijds wierden ook, 
bij gelegenheid van een algemeene blijdschap, van dezen 
boom (eik) kroonen gevlochten, en voor de huys-deuren 
gehangen : of ook gegeven aan degene, welke een roem¬ 
waardige daad, tot voordeel van ’t gemeen hadden verrigt. 
. Ja ook al de bekomene buyt, al de geroofde wapenen der 
vyanden, werden openbaarlijk, voor de oogen des gant- 
schen volks aan de Eyckeboomen, en geene andere, opge- 
(1) Helmoldi Chron. Slavonum. Lib. I. Cap. 83. 
(2) Lib. XVI , Cap. 4, 
