— 186 - 
lijke boomnamen (Hlynr, Plataan, Askr, Esch, Reynir, 
Vogelbes) genaamd; en de vrouw door vrouwelijke (Björk, 
Berk, Linde, Eik, enz). 
In de Heraldiek heeft men den geelheiden boom. 
XVII. De Eik in de Taalkunde. 
De boom heet Eik of Eiheboom (1), soms Eihelaar en 
Akerboom. Eene volksetomologie voor het woord ken ik 
niet. In Oost- en West-Vlaanderen is het woord gewoonlijk 
vrouwelijk (evenals in Duitschland) en men zegt : Eeke. 
Bij onze oude schrijvers heeft het woord hetzelfde geslacht 
(Dodoens, enz.). In Brabant en Antwerpen is het woord 
mannelijk en men zegt Eik. —• In West-Vlaanderen (2) 
draagt de Eeke drie verschillige namen volgens de drie 
tijdvakken van haren groei en hare vorming : 
1° In het eerste tijdvak, te weten van hare wording tot 
dat zij bekwaam wordt om gezaagd en getimmerd te worden, 
heet zij Eekzaad (sommigen zeggen Eekzaal\ het woord is 
niet, zooalsM#^, onzijdig maar wel mannelijk); 
2° In het tweede tijdvak,te weten tot dat zij eene kroon 
vormt en begint tamelijk dik te worden, heèt zij Plantsoen 
(m. en o.); 
3° In het derde tijdvak heet zij Eeke , Eekenboom of 
eenvoudig Boom. 
Men spreekt ook (Zuiden van Oost-Vlaanderen) van 
Moereeke (moedereik) en Vaareeke (vadereik); de eerste, 
zegt men, heeft weeker hout en laat des winters hare 
bladeren vallen; de tweede heeft harder hout en bewaart 
(1) Verdam, in zijn Middeln, wdb. geeft de volgende schrijfwijzen : 
Eihe, Eke, Eec. Eic, Heike, Hehe en Eeke. 
(2) De Bo, West- Vlaamsch Idioticon. 
