244 — 
ALBUCA FASTIGIATA, Dry. 
Deze soort werd in 1774 uit Kaapland ingevoerd. Ik ont¬ 
ving door tussclienkomst van een Hollandsch koopman, èèn 
bol, (fig. 10), en de naam is, geloof ik, juist. De bol is nu 
(1890; 3f duim breed, rondachtig, raap vormig, en duidelijk 
verschillend van dien van A-corymbosa. De bolschubben zijn 
betrekkelijk dun, aan haren bovenrand niet verdikt en niet 
duidelijk. D ior het groeien neemt de bol eenvoudig in 
grootte toe, zonder in kronen verdeeld te worden; hij 
draagt nu zeven vegetatieve centra die dicht bij elkander 
staan. De bladeren zijn slap, effen, glanzend, aan hun rand 
onduidelijk gewimperd. De bloemsteel is ovaal. Bij mijne 
plant was de inflorescentie bijna tuilvormig, niet zoo dui¬ 
delijk trosvormig als in de afbeelding van Wilson Saun¬ 
ders (1). De bloemen zijn eerder kleiner dan bij A. corym - 
bosa, zuiver wit met groene banden in ’t midden der 
buitenste en der binnenste slippen van het bloemdek. Zij 
geuren bij helderen zonneschijn, maar minder dan de vorige 
soort. De meeldraden zijn gebouwd als de hooger beschre¬ 
vene, maar verschillen ervan door eene zeer merkwaardige 
bijzonderheid : de buitenste meeldraden, ofschoon slechts 
half zoo groot als de binnenste, zijn wel gebouwd en be¬ 
vatten steeds stuifmeel. Dit kenteeken levert den grondslag 
tot de classificatie (2) van het geslacht. 
De stamper stemt in hoofdzaak met dien van A. corym - 
bosa overeen, maar de stijl komt door zijne lengte dichter 
bij het vruchtbeginsel. Een ander verschil van groot belang 
moet hier vermeld worden. Bij zonneschijn staan de bin¬ 
nenste slippen van het bloemdek uiteen (fig. 11, i)\ zij 
(1) Refugium botanicum, Yol. I, tab. 44. 
(2) Zie Baker, Journ. Lin. Soc. Yol. XIII, 1873. 
