— 262 
en minder talrijk worden. Enkele familiën,uit de genoemde 
orden, gedragen zich echter anders, b. v. onder de Vlies- 
vleugeligen de hommels (Bombus), die boven de boomgrens 
betrekkelijk talrijker zijn dan onder de boomgrens en in 
het laagland. 
In de Alpen, voornamelijk in het hooggebergte, komen 
witte Alsineeën, witte, gele en gespikkelde iSaxifraga - 
soorten overvloedig voor, hetgeen moet toegeschreven 
worden aan het groot getal Dipteren, vooral Musciden ; 
insecten, die bij de bevruchting der genoemde bloemen de 
gewichtigste rol spelen. 
Dat de bijen- en hommelbloemen meer kleurenver- 
scheidenheid vertoonen in de Alpen dan in het laagland 
is wellicht te wijten aan den grooten hommelrijkdom, die 
een kenmerk is der fauna van het gebergte. 
De vlinders hebben op de alpenbioemen een gewichtigen 
invloed geoefend: in de Alpen zijn de vlinders en ook de 
vlinderbloemen talrijker dan in het laagland (1). Daaren¬ 
boven zouden de fraaie kleuren (vooral de roode) en 
de aangename geuren van vele alpenbioemen moeten toe¬ 
geschreven worden aan de teeltkeus, door de talrijke alpen¬ 
vlinders gepleegd. De roode nuance, door het klimaat 
der Alpen op vele bloemen aangebracht, werd door de 
bloemenkeus der insecten en voornamelijk der vlinders, 
bij Saponaria ocymoïdes , Silene acaulis , Lychnis- en 
(1) Een aantal geslachten worden in het laagland uitsluitend of voor¬ 
namelijk door bijen- of hommelbloemen, in de Alpen daarentegen door 
vlinderbloemen vertegenwoordigd. Dit is, onder anderen, het geval met 
Orchis, Daphne, Asperula, Primula , Gentiana (subgenus Endotricha ), 
enz. In het Duitsche laagland heeft Müller slechts een twintigtal vlin¬ 
derbloemen aangetroffen ; in de Alpen daarentegen 38 soorten, waar¬ 
van vele door tallooze individuen vertegenwoordigd zijn en hare bloe¬ 
men ontsluiten zoohaast de sneeuw begint te smelten. 
