— 263 
Dianthus - soorten en andere vlinderbloemen tot prachtig 
anjelier- en karmijnrood ontwikkeld. De aromatische geu¬ 
ren, de anjelier- en de vanieljelucht ontmoet men alleen bij 
Alpenbloemen, welke, door haren bouw evenals door haar 
insectenbezoek, als vlinderbloemen duidelijk onderscheiden 
worden [Daphne striata , Nigritella, Gymnadenia) (1). 
Volgens Müller hebben de alpenbloemen over 't alge¬ 
meen, evenzeer als de bloemen uit het laagland, de hulp 
der insecten tot hare bevruchting noodig: bloemensoorten, 
die zonder de tusschenkomst van insecten onvruchtbaar 
blijven, zijn in de Alpen ten minste zoo talrijk als in het 
laagland, zoo zij er zelfs niet talrijker zijn dan daar (2). 
Door zijn werk over de Alpenbloemen heeft H. Müller 
voor de botanische aardrijkskunde een nieuwen weg geo¬ 
pend: uit zijne onderzoekingen is gebleken, dat de physio¬ 
nomie der bloemenwereld eener streek grootendeels van 
de samenstelling der insectenfauna derzelve afhangt. 
Hij heeft tevens, in de toepassing der statistische methode, 
een middel gevonden, om de uitkomsten der navor- 
schingen in ieder gewest samen te vatten en te ver¬ 
gelijken. Reeds hebben verscheidene natuurvorschers,naar 
’t voorbeeld van Müller, de aardrijhshunde der bloemen 
of bloemengeograpliie tot onderwerp hunner onderzoekingen 
gekozen. 
Door C. A. M. Lindman (3) werd de bestuiving der 
(1) In H. Müller’s Alpenbloemen wordt het vraagstuk betreffende de 
kleuren der Alpenbloemen uitvoerig besproken. — Zie ook daarover 
Bonnier en Flahault, Ann. des sciences natur. 6° série, T. VII, 1879, 
blz. 92-125; — Bonnier, Revue générale de botanique, 1890. 
(2) Het is hier de plaats niet, om over H. Müller’s algemeene gevolg¬ 
trekkingen langer uit te weiden. Wij zullen er verder nog op terug- 
keeren. 
(3) Blühen und Bestâubungseinrichtungen im Skandinavischen 
Hochgebirge. — Bot. Centralbl. XXX, 1887, blz. 125 en volgende. 
