264 — 
bloemen voor het Skandinaafsch hooggebergte, nl. op het 
Dovrefjeld in de provincie Hamar (Noorwegen), tusschen 
60° en 62 |° N. Br., onderzocht. In de genoemde streek is 
de plantengroei weelderig en afgewisseld, de insectenfauna 
daarentegen arm. Schr. bevond dat de bevruchting der 
Noorweegsche bloemen van de insecten onafhankelijk is , en 
op eene treffende wijze , en dat, althans bij de meeste soor¬ 
ten, zelfbevruchting mogelijk is. Meerdere soorten, die 
gewoonlijk dichogam zijn, worden in het Noorweegsch 
hooggebergte homogam. Het streven naar zelfbevruchting 
vertoont zich duidelijk bij een aantal soorten, die anders 
hercogam zijn, en in het hooggebergte derwijze varieeren 
dat zelfbevruchting onvermijdelijk is. Eenslachtige bloe¬ 
men komen zelden, dichogame bloemen minder zelden voor. 
In het hooggebergte zijn de bloemen sterker en zuiverder 
gekleurd ; ook door hare geuren en haren rijkdom aan 
honig, schijnen zij de planten uit het laagland te overtref¬ 
fen, maar deze eigenschappen moeten uit den aard van 
het klimaat, niet door den invloed der vlinders verklaard 
worden. De witte en gele bloemen worden, hoe meer ten 
Noorden, hoe talrijker, maar in Noorwegen zijn de blauwe, 
paarse en roode bloemen zeer sterk vertegenwoordigd. 
Lindman (1) heeft daarenboven, ondanks de armoede der 
insectenfauna, een zeker getal insectenbezoeken (184 be¬ 
zoeken, door 41 insectensoorten aan 69 bloemensoorten 
gebracht) kunnen waarnemen. Uit die bouwstoffen maakte 
E. Loew (2) een statistisch overzicht op. 
Warming heeft insgelijks de bloemenbiologie in Groen- 
(1) Bidrag till kânnedomen om Skandinaviska fjellvâxternas blomning 
och befruktning.— Bihang Kongl. Svensk. Akad. Haudling, XII, 1887. 
(2) Beitrage zur blütenbiologiscken Statistik. — Abli. Botan. Ver. 
Prov. Brandenburg, XXXI, blz. 10. 
