265 — 
/ 
land en Finmarken bestudeerd, en daarover verscheidene 
zeer belangrijke verhandelingen geschreven (1). Hij heeft 
(evenals Lindman op het Dovrefjeld) bevonden, dat, in de 
poolstreken, in Groenland vooral, de bloemen meer aan 
zelfbevruchting schijnen onderhevig te zijn dan in het 
noordelijk ^Noorwegen en in de andere streken van Europa. 
Daarenboven heeft Warming omtrent de vegetatieve ver¬ 
meerdering der planten talrijke waarnemingen gedaan. 
Hij drukt zich daarover uit als volgt (Om bygningen enz., 
résumé, biz. IX) : de waargenomen feiten zijn niet talrijk, 
maar zij doen voornamelijk de meening ontstaan, dat, in het 
insectenarme Groenland, hoe meer eene plant de hulp der 
insecten tot hare bevruchting noodig heeft, des te beter 
hare vegetatieve vermenigvuldiging verzekerd is, terwijl 
de autogame soorten de laatstgenoemde vermeerderings- 
wijze kunnen ontberen en er ook zeer dikwijls van ver¬ 
stoken zijn. 
(1) Ueber die biologie der Ericineen Groenlands. Bot. Centralbl. 
XXY, 1886, blz. 30. — Biologiske Optegnelser om Grönlandske planter. 
Botanisk Tidsskrift, Bd. XY, XVI, XVII, 1885,1886, 1889. — Om Nogle 
Arktiske Yaexters Biologi. Bihang till. K. Svenska Vet. Akad. Hand- 
lingar, 1886. — Om bygningen o g dem formodede Bestövningsmaade af 
nogle grönlandske Blomster. K. D. Vidensk. Sellskap. Forhandl. 1886. 
— Alle Groenlandsche Cruciferen kunnen zich zelve bevruchten en dra¬ 
gen regelmatig zaad, Cardamine pratensis alleen draagt zeer zelden 
rijpe vruchten ; dit is in de genoemde familie schier de eenige soort 
die zich vegetatief (nl. door knoppen op de bladeren) vermenigvuldigt. 
Al de waargenomen Ericineeën kunnen door insecten kruisbevrucht 
worden, maar bij alle is ook zelfbestuiving mogelijk ; het droog stuif¬ 
meel kan daarenboven door den wind van de eene bloem tot de andere 
gevoerd worden. Bij sommige Groenlandsche Ericineeën bestaat meer 
kans van zelfbestuiving dan bij de individuen derzelfde soorten in Europa, 
daar de afstand tusschen den stempel en de helmknoppen kleiner is 
( Pyroïa , Loiseleur ia, Vaccinium Vitis-Idaea , Phyllodoce). — Onder 
de Groenlandsche Saxifraga’s hebben de soorten, met duidelijk dicho- 
game bloemen, eene krachtige vegetatieve vermeerdering, terwijl de 
soorten met zwakke — of zonder vegetatieve vermeerdering daarentegen 
homogaam of in sterke mate autogaam zijn. 
