266 — 
Aurivilltus(I) heeft eene vergelijking gemaakt tusschen 
de bloemenflora van de provincie Schonen (Zuidelijk 
Zweden) en verscheidene noordelijke landen, nl. Finmar- 
ken, Ijsland, Groenland, Nova-Zembla en Spitsbergen. De 
voornaamste uitkomsten zijner onderzoekingen kunnen 
samengevat worden als volgt : 1° de windbloemen (anemo- 
phile bloemen) worden talrijker naar het Noorden toe, en 
in de noordelijke landen zelve verminderen zij in de rich¬ 
ting van West (Groenland) naar Oost (Nova-Zembla) ; 2° de 
vliegenbloemen (bloemen met blootliggenden of half verbor¬ 
gen honig) worden insgelijks talrijker naarmate men zich 
meer ten Noorden wendt. 3° Op Spitsbergen komt eene 
enkele (dikwijls eenslachtige) vlinderbloem, nl. Silene acau - 
lis , voor ; de honig weg schijnt korter te zijn dan bij de 
individuen derzelfde soort in Europa groeiende ; de be¬ 
vruchting kan er door vliegen enz. bewerkt worden ; 4° Op 
Spitsbergen dragen Pedicularis lapponica en P. Oederi 
zaad, ofschoon aldaar geen hommels gevonden werden ; 
5° de bleekgekleurde bloemen zijn in ’t Noorden talrijker, 
hetgeen voortvloeit uit den betrekkelijken rijkdom aan 
vliegen der noordeljke landen ; 6° binnen den poolcirkel 
zijn welriekende bloemen zeer zeldzaam. 
De biologie der bloemen op Nova-Zembla werd bestu¬ 
deerd door Holm (2). In de genoemde streek zijn de bloe- 
menbezoekende insecten schaarsch, vlinders zijn zeldzaam, 
vliegen en muggen talrijker. De insecten spelen bij de 
bevruchting der bloemen eene ondergeschikte rol. De 
(1) Inseklifvet i arktiska lander, in Nordenskiöld’s studiën och Fors- 
kningar, Stockholm, 1884. 
(2) Novaia-Zemlias Vegetation, Soerligt dem Phanerogamer. — 
Dymphna-Togtets Zoologisk-botaniske Udbytte. Kopenhagen, 1885. 
