— 276 — 
Terwijl de bloemenbiologie zelve, door het bijeenbrengen 
van talrijke nieuwe bouwstoffen, in de laatste jaren meer 
en meer uitbreiding nam, werd de statistische methode, 
door H. Müller en anderen gebruikt, aan eene critische 
studie onderworpen. 
Zooals bekend is, verdeelde H. Müller de insecten- 
bloemen in een zevental groepen, nl : 1° pollenbloemen ; 
2° bloemen met zichtbaren honig ; 3* id. met gedeeltelijk 
verborgen honig ; 4" id. met geheel verborgen honig ; 
5° bloemengezelschappen met geheel verborgen honig ; 
6° bijenbloemen ; en 7° vlinderbloemen. 
Op gelijke wijze, werden de bloemenbezoekende insecten 
in groepen verdeeld, nl : 1° de Kevers ; 2° een deel der 
Dipteren ; 3° de overige Dipteren, nl. de Syrphiden, Cono- 
piden en Bombyliden ; 4° de korttongige Bijen ; 5° de lang- 
tongige Bijen ; 6° de Vlinders. Voor een groot getal bloe- 
mensoorten (1) werd de lijst der bezoekers zoo volledig 
mogelijk gemaakt, en daarna werd berekend, in welke 
verhouding de verschillende insectengroepen iedere der 
zeven bloemenklassen bezoeken. Op die wijze werd b. v. 
bevonden, dat de bijenbloemen voornamelijk langtongige 
bijen tot zich lokken ; dat de bloemen met zichtbaren 
honig voornamelijk door vliegen en kevers bezocht wor¬ 
den, enz. 
En, over ’t algemeen, hoe dieper de honig in eene bloem 
verborgen is, des te meer zal zij door langtongige insecten 
bezocht worden. Men kan niet alleen, bij middel dier methode 
de bloemenkeus der insecten bestudeeren, maar ook vast¬ 
stellen, welke de insectengroepen zijn, die op de bloemen¬ 
wereld eener bepaalde streek den gewichtigsten invloed 
(1) B. v. 422 Alpenbloemen. 
