— 293 — 
Op ons uitstapje naar den Canvieil hebben wij een 
aantal bloemenbezoeken aangeteekend ; wij hebben daaren¬ 
boven eenmaal te meer ondervonden, hoe gemakkelijk 
onvolkomen waarnemingen den indruk kunnen teweeg¬ 
brengen, alsof het hooggebergte arm aan insecten ware (1). 
’s Morgens, zagen wij zeer weinig insecten, ofschoon 
het weder buitengewoon zoel en zonnig was. Omstreeks 
half-elf, bereikten wij de eerste weide, op 1600 meters 
hoogte, en wij waren niet weinig verrast, aldaar myriaden 
bloemenbezoekende insecten in volle bedrijvigheid te vin¬ 
den. Wij herinneren ons niet, ooit op eenige andere plaats, 
zelfs niet in het Middellandsch Gebied, meer kerfdieren bij 
elkander te hebben gezien. De meeste dier insecten waren 
echter klein ; de vlinders waren weinig talrijk, evenals de 
langtongige bijen. Omstreeks twaalf uur, verlieten wij de 
eerste weide, en korten tijd nadien bereikten wij de tweede, 
waar de insecten eveneens ontzaglijk talrijk waren. Om¬ 
streeks half-twee, hadden wij de hoogste weilanden (omtrent 
1800 meters boven de zee) bereikt : de bloemenvelden, die 
wij aldaar bezochten, waren even rijk aan bloemen als de 
eerstgenoemde weiden, maar de insecten waren er veel 
minder talrijk. Tegen drie uur, onderzochten wij opnieuw 
de twee eerste weiden : de insecten waren er schier alle ver¬ 
dwenen , ofschoon het weder even zoel en even stil was als 
drie uren te voren. Daaruit mag besloten worden, dat de 
bloemenbezoekende kerfdieren in het hooggebergte, in 
bepaalde voorwaarden althans (2), slechts gedurende een 
(1) Zie H. Müller. Alpenblumen, blz. 546. 
(2) Het is niet onnoodig, de voorwaarden, waarin deze waarnemingen 
gedaan werden, nader aan te duiden. Zooals wij hooger zegden, was 
het weder buitengewoon gunstig (de drie vorige dagen waren koud en 
regenachtig geweest) : gedurende den ganschen dag, verscheen geen 
