— 296 — 
Bonnier, loc. cit. biz. 147). Daarenboven bestaat er som¬ 
wijlen een geleidelijke overgang tusschen dien berggordel 
en de volgenden. 
De bovenste grens van den ondersten berggordel is 
gemiddeld tusschen 850 en 1250 meters gelegen ; op 
enkele plaatsen bereikt zij 1700 meters. 
De Subalpische gordel is op de hellingen, die 
tegen het Zuiden gekeerd zijn, over *t algemeen onduidelijk 
gekenmerkt. Deze gordel is gekenschetst door Abies pècti- 
nata ; men vindt er ook, vooral in de hoogste deelen, 
Pinus sylvestris en Pinus uncinata . Op sommige plaatsen 
is hij vrij goed aangeduid door weiden, waar Iris en 
Asphodelus in overvloed voorkomen. 
De onderste Alpische gordel kan, evenals 
de vorige, vooral op de hellingen, die tegen ’t Noorden 
gekeerd zijn, duidelijk onderkend worden. Op die hellingen 
begint hij daar waar Abies ophoudt, niettegenstaande 
de tegenwoordigheid van Pinus uncinata. Zijn onderste 
gedeelte is doorgaans op alle hellingen aangeduid door 
Rhododendron ferrugineum en Juniperus communis , die 
dichte kreupelboschjes vormen. 
De grenzen van dezen gordel zijn moeielijk te bepalen. 
Onder de talrijke planten, waardoor hij gekenmerkt is, 
noemen wij slechts de volgende (zie Bonnier, loc. cit.). 
Aquilegia pyrenaica. 
Kernera saxatilis. 
Viola cornuia. 
Silene acaulis. 
Geranium cinereum. 
Dry as octopetala. 
Geum montanum. 
Potentilla alchimilloides . 
