— 297 
Alchemilla alpina. 
Saxifraga adscendens. 
t> mascoides. 
Eryngium Bourgati. 
Jasione perennis. 
Primula farinosa. 
Myosotis alpestris. 
Pedicularis verticillata. 
De bovenste Alpische gordel strekt zich tot 
de hoogste toppen der Pyreneeën uit. Deze gordel is zeer 
eentonig : dezelfde, weinig talrijke soorten, worden op 
de meeste hooge bergen der gansche keten aangetroffen. 
Uit Bonniers verhandeling, waarvan wij hier met zeer 
korte woorden den inhoud medegedeeld hebben, blijkt, dat 
het vrij moeielijk is tusschen de verschillende gordels 
duidelijke grenzen te vinden (1). De volstrekte hoogte kan 
daartoe niet gebruikt worden, en de kenmerken van den 
plantengroei zelf zijn van de eene plaats tot de andere zeer 
verschillend. 
Daarenboven kan Bonnier’s beschrijving van den plan¬ 
tengroei in de Vallée d'Aure op de Vallée de Lux, waar 
wij schier alle onze waarnemingen gedaan hebben, slechts 
ten deele toegepast worden. 
Abies pectinata, die voor den Subalpischen gordel in de 
vallée d'Aure kenmerkend is, komt daarentegen in het Luzdal 
weinig voor. Buxus sempervirens , die in een groot gedeelte 
van het Luzdal (b. v. te Gèdre) zulken grooteninvloed op de 
physionomie van het landschap heeft, is in de vallée d'Aure 
veel minder verspreid (Bonnier, loc. citât, bl. 241). In de 
(1) Op de zuidelijke hellingen zijn die grenzen onvolkomen, op de 
noordelijke daarentegen beter aangeduid. 
