- 307 — 
De bouw der bloemen stemt in hoofdzaak met dien van 
onze gewone Lischbloem (7m pseudo-acorus ; zieH. Müller, 
Fertil. of flow., blz. 543) overeen. De zes bloembladeren 
zijn van onderen vergroeid (fig. 8), de drie kroonbladeren 
h staan rechtop, de drie kelkbladeren hl zijn horizontaal 
afstaande. Al de bloemdeelen zijn donkerblauw : ieder 
kelkblad draagt eene gele streep (honigwijzer) met meer 
of minder duidelijke gele of grijze zijstrepen. Het gedeelte 
der kelkbladeren, dat onder de drie bladvormige takken 
van den stijl verborgen is, is grijs met kleine blauwe 
stipjes. — De honig wordt door het onderste deel van het 
bloemdek afgescheiden, en verzameld in de ruimte tusschen 
het bloemdek en de basis van den centralen stijl begrepen 
(fig. 10, Ti). De honig kan bereikt worden langs drie 
wegen, tusschen ieder kelkblad en den overeenkom- 
stigen tak van den stijl. Iedere honigweg is in tweeën 
verdeeld (fig. 11, o) door het filament m van den meeldraad, 
dat aan zijne onderzijde door een soort van toompje t 
met de bovenzijde van het kelkblad verbonden is. Er zijn 
aldus twee openingen aan weerszijden van de basis van 
iederen meeldraad (fig. 11, o). Iedere opening o wordt aan 
hare buitenzijde begrensd door een vliezig aanhangsel TC 
van het naburige kroonblad. Een insect heeft eene slurf van 
ruim 7 mill, lengte noodig om den bodem der honigkamer te 
bereiken (de honig is dus minder diep verborgen dan bij 
1. pseudo-acorus ). Iedere blad vormige tak van den stijl 
draagt aan de onderzijde en dicht bij zijn top een schub- 
achtig tweelobbig aanhangsel, waarvan de bovenzijde 
tepeltjes draagt en de rol van stempel vervult. 
Wanneer een insect den honig wil bereiken is het ge¬ 
dwongen onder een der stempels te dringen en tusschen 
den bladvormigen stijltak $t en het kelkblad hl te kruipen 
