— 319 — 
de bloem zijn zij daarentegen van stekeltjes verstoken. 
Wanneer men den bult van voren beschouwt ziet men dat 
de twee middelste lobben (fig. 19, c) minder verheven zijn 
dan de vier zijdelingsche : er ontstaat aldus, tusschen de 
bovenlip en den bult der onderlip, op de middellinie, eene 
opening die overeenstemt met de niet stekelige inwendige 
lijsten c (fig. 22). Een insect, dat met zijne slurf in die 
opening dringt, zal, om de aanraking der stekeltjes aan den 
ingang te vermijden, zijne slurf zoo dicht mogelijk tegen 
de bovenlip houden ; dieper in de bloem zal het door de 
stekels op de lijsten a en b gedwongen worden de middel¬ 
linie te houden, en aldus zal het niet alleen met zijne slurf 
den kortsten weg naar den honig volgen, maar daarenboven 
den stempel en de helmknoppen, die zich op de middellinie 
en van boven in de kroonbuis bevinden, aanraken. 
Bij Linaria vulgaris , alpina, jpyrenaica, enz. is de onder¬ 
lip dicht tegen de bovenlip aangedrukt : de bloem is eene 
gesloten doos, die alleen door hommels en andere krach¬ 
tige bijen kan opengemaakt worden; wanneer het insect 
de bloem verlaat gaat de doos weer dicht door de veer¬ 
krachtigheid der onderlip. Bij L. origanifolia zijn deze 
eigenschappen ten deele verloren gegaan : de onderlip is 
veel minder veerkrachtig dan bij de hoogergenoemdesoorten, 
en de bloem heeft een vrije opening (tusschen de lobben c 
van den bult en de bovenlip ; fig. 19) langs waar insecten, 
wier slurf eene voldoende lengte heeft (10 à 12 mill.) den 
honig kunnen bereiken zonder genoodzaakt te worden de 
onderlip naar beneden te drukken. Binnen in de bloem 
bestaat een kanaal (waarvan de niet-stekelige lijsten c den 
bodem vormen ; fig. 22) waardoor de slurf recht naar den 
honig gevoerd wordt. 
Welke insecten zijn in staat zich den bouw dier bloem 
