— 329 — 
waarin de honig verzameld wordt. Aan den ingang der 
bloem en van onderen bevinden zich twee rijen haren, die 
zich binnen in de kroonbuis over ongeveer fharer lengte uit¬ 
strekken; dieper vindt men nog enkele haren ; deze haren 
verhinderen onwelkome gasten den honig te bereiken (1). 
De vrouwelijke bloemen (fig. 43-44) zijn kleiner 
dan de tweeslachtige (2); hare helmknoppen zijn ver¬ 
krompen en ledig. De filamenten der meeldraden zijn kort, 
over bijna hunne gansche lengte met den wand der bloem¬ 
kroon vergroeid. Het vruchtbeginsel is nagenoeg even- 
groot, de stijl is korter en een weinig dunner dan in de 
tweeslachtige bloemen ; ook de honigklier is in de vrouwe¬ 
lijke bloemen kleiner. 
In iederen tros geschiedt de ontwikkeling der bloemen, 
in ’t geheel genomen, van onderen naar boven. De vrouwe¬ 
lijke bloemen maken echter uitzondering op dien regel : zij 
zijn gewoonlijk (niet altijd) van onderen aan den tros 
tot een bijzonderen schijnkrans vereenigd, en zij ontluiken 
meestal een weinig later dan de hooger geplaatste schijn- 
kransen van tweeslachtige bloemen. 
Ziehier b. v. in welken ontwikkelingstoestand zich een 
typische bloementros bevond (20 Juni 1890) : 
I e (bovenste) schijnkrans 
2 e » 
3 e » 
4 e » 
5 e » 
6 e » 
7« » 
8 e » 
9« (onderste) » 
gesloten bloemknoppen, 
id. id. 
id. id. 
id. id. 
2 bloemen open, 4 gesloten knoppen. 
4]j? » » , 2^ bl. uitgebloeid. 
3 » » , 3 » » 
2 ^ » » , 4 » » 
3 2 bloemen open, 2 $ bl. uitgebloeid. 
(1) Volgens Millier zijn daarenboven een aantal schuin naar boven 
gerichte haren op den achterwand der kroonbuis ingeplant. Die bijzon¬ 
derheid is ons ontsnapt. 
(2) Lengte der kroonbuis der tweeslachtige bloemen : 10 à 11 mill. 
» » » » vrouwelijke » : 7 mill. 
