— 334 — 
» Iedere plant bestaat uit een aantal liggende takken, die 
aan hun uiteinde opstijgen en ieder met een rijken 
bloementros eindigen. Honderden trossen met duizenden 
bloemen staan somwijlen zoo dicht bijeen, dat zij elkander 
bijna aanraken : de plant is daardoor zeer in ’t oog 
springend. De bloemen zijn meestal blauwpaars (wij 
hebben slechts één krachtig ontwikkeld exemplaar met 
roode bloemen aangetroffen). De ontwikkeling der bloemen 
in iederen tros geschiedt van onderen naar boven toe. 
» Iedere bloem heeft eene lange rechtopstaande buis, die 
van onderen rechthoekig gekromd is. De bovenlip is 
drielobbig : de middellob is zijdelings samengedrukt, en 
vormt eenen naar voren gebogen, hollen snavel, waarin de 
stempel en de helmknoppen verborgen zijn (fig. 29 en 30). 
De snavel is geheel gesloten, zoodat men de voortplan¬ 
tingsorganen uitwendig niet ontwaart : somwijlen steekt 
de top van den ondersten stempeltak buiten den snavel 
uit. De onderlip is in ’t midden een weinig uitgerand en* 
bleek violet, met drie meer of minder onderbroken rijen 
paarse sprenkel vlekken. De horizontale spleet tusschen de 
boven- en de onderlip is zeer nauw en leidt tot het bovenste, 
sterk verbreede deel der kroonbuis. 
» Wij vinden dus bij deze plant (evenals bij Linaria en 
andere Scroplmlannee'èn) eene inrichting, waardoor de 
voortplantingsorganen gansch verborgen, en tegen regen, 
wind en onwelkome gasten beschut worden, maar hier is 
het de bovenlip alleen, die het beschutsel vormt. 
» Onderzoeken wij thans op welke wijze de snavel der 
bovenlip geopend wordt. Wanneer een insect (een Hommel 
b.v.)in de bloem wil dringen, wordt het tegengehouden door 
de bovenlip, waarvan de twee zijlobben sterk naar voren 
gewelfd zijn en ieder een onregelmatige groef vertoonen. 
