341 
ren gebogen zijn). Wanneer de hommel de bloem verlaat 
nemen de verplaatste organen weder hun vroegeren stand 
in: de bovenste kroonslippen gaan toe, dank aan een dik¬ 
ken, veerkrachtigen nerf (fig. 33 en 34, n), die de rol van 
scharnier vervult; deze nerf is vooral aan de basis der 
kroonslippen ontwikkeld, terwijl hij naar boven toe allengs 
wegsmelt. Wanneer de bovenste kroonslippen zich sluiten 
gebeurt het echter dikwijls, dat zij de meeldraden en den 
stijl niet weder omgeven, maar dat één of meerdere dier 
organen buiten de helmvormige bovenlip blijven, aan 
regen en wind blootgesteld. In hg. 39 is een typisch geval 
van dien aard afgebeeld, namelijk eene bloem, na het 
bezoek van een hommel, waar de stijl aan de rechterzijde 
(fig. 39 A) en de vier meeldraden aan de linkerzijde 
(fig. 39 B) buitengesloten zijn. 
Wij hebben, bij middel van een houten staafje, twin¬ 
tig achtervolgende malen de bovenste kroonslippen der- 
zelfde bloem wijd uiteengedwongen, op gelijke wijze als 
door de hommels gedaan wordt, en dàt zonder hare 
veerkracht merkbaar te verminderen, hetgeen bewijst 
dat het beschreven scharnier-mechanisme na talrijke 
hommelbezoeken nog steeds in werking kan treden. 
Teucrium pyrenaicum stamt waarschijnlijk af van eene 
soort die, evenals T. Scovodonia , eene zeer kleine, twee- 
deelige bovenlip en ver uitstekende voortplantingsorganen 
bezat. De bovenste kroonslippen, (dit wil zeggen de twee 
lobben der bovenlip) zijn grooter geworden (1) ; zij hebben 
zich tegen elkander aangedrukt en aldus de rol op zich 
(1) Door de afmetingen zijner bovenste kroonslippen neemt T. 
chamaedrys een middelstand in tussclien T. Scorodonia en T. pyrenai¬ 
cum. Over de rol dier kroonslippen bij T. chamaedrys, zie H. Müller, 
Alpenblumen, blz. 309, lig. 12?. 
