— 390 — 
Fig. 66 stelt eene jonge bloem voor, van ter zijde 
gezien; fig. 67 dezelfde bloem, van boven gezien. De 
helmknoppen der 4 lange meeldraden gaan aan de binnen¬ 
zijde open, en staan vereenigd om den stempel, waarboven 
zij een weinig uitsteken. De helmknoppen der 2 korte 
meeldraden zijn geheel in de kroon verborgen; zij zijn 
veel lager dan de stempel gelegen, en hunne stuifmeelzijde 
is insgelijks naar de as der bloem toegekeerd. Twee 
nauwe openingen (fig. 67, o,o) aan weerszijden van den 
stempel, voeren naarden honig. Een insect, dat zijne slurf 
in eene dier openingen steekt, zal eerst de stempelschijf 
en misschien ook een of twee helmknoppen der lange 
meeldraden aanraken, en vervolgens, dieper in de bloem, 
over de stuifmeelzijde van een der korte meeldraden 
strijken. In de volgende bloem wordt stuifmeel uit de eerste 
bloem op den stempel gebracht, hetgeen kruisbestuiving 
voor gevolg heeft. Het ligt echter voor de hand, dat 
zelfbestuiving door insecten geenszins uitgesloten is. 
Spontane zelfbestuiving is verzekerd, daar de stuifmeel¬ 
zijde der helmknoppen der lange meeldraden van den 
beginne af met den stempel in aanraking is. De korte meel¬ 
draden spelen bij de spontane zelfbestuiving hoegenaamd 
geene rol. 
De honigklieren (fig. 71 en 72) zijn ten getale van vier : 
twee Ti aan de basis en aan de binnenzijde der korte meel-, 
draden, en twee grootere h aan de basis en aan de buiten¬ 
zijde van ieder paar lange meeldraden. De klieren Ti 
scheiden honig af, de klieren h daarentegen niet; de klieren 
Ti bevinden zich tegenover de zakvormige kelkbladeren s\ 
de klieren Ti tegenover de kelkbladeren s. Tusschen s en s' 
bemerken wij, aan de basis der bloem en aan weerszijden 
» 
(fig. 66) twee spieetvormige openingen : dóór die openingen 
