— 403 — 
181. Geranium cinereum Cav. — PI. XIII, fig. 79 à 87. 
(Paarse geaderde bloem met volkomen verborgen honig. — 
Fleur purpurine , veinée, à nectar complètement caché .) 
Deze plant wordt, volgens Bonnier (loc. cit.) op alle 
hoogen toppen der Pyreneeën aangetroffen. Te Gavarnie 
komt zij, tusschen 1500 en 2200 m. algemeen voor. Zij is 
gynodoecisch. 
De tweeslachtige bloemen zijn 3 à 3 f cent. breed wanneer 
de kroon geheel open is. De kroonbladeren zijn bleekpaars, 
met talrijke paarse, vertakte aderen, aan hun top uitge¬ 
rand; de nagel is dikker, bleek geelgroen (fig 81). De bloem 
is volkomen proterandrisch : eerst zijn de meeldraden naar 
buiten omgebogen en de helmknoppen gesloten; de stijlen 
zijn in 't midden tot eene korte zuil vereenigd. De 
meeldraden worden achter volgens (eerst de episepale, 
daarna de epipetale) rechtgebogen ; de helmknoppen ontlas¬ 
ten hun stuifmeel en worden omgekanteld, waardoor 
hunne pollenzijde naar boven gekeerd wordt. Daarna 
worden zij opnieuw van het centrum der bloem verwij¬ 
derd (fig. 84), dewijl de filamenten naar buiten gebogen 
worden. Wanneer de helmknoppen van het centrum ver¬ 
wijderd zijn, gaan de stijlen op hunne beurt open, en de 
meeste helmknoppen vallen af (fig. 80 en 85). Eindelijk 
valt de kroon af; de filamenten der meeldraden blijven 
echter nog langen tijd om de vrucht bewaard. 
Evenals bij de andere Geranium- soorten wordt de honig 
afgescheiden door vijf klieren aan de basis der episepale 
(buitenste) meeldraden. Deze klieren kunnen bereikt wor¬ 
den door vijf spleten, tusschen de nagels der kroonbladeren 
begrepen, en worden tegen regen en onwelkome gasten 
beschut door de haren, die zich aan de randen der nagels 
bevinden (fig. 79-81). 
