- 404 — 
Evenals bij G. pratense (zie Hildebrandt, Geschlechter- 
verth. bei den Pflanzen, 1867, blz. 17 en 19) en andere 
grootbloemige soorten van hetzelfde geslacht is de prote- 
randrie zoo volkomen, dat spontane zelfbestuiving onmo- 
T • • 1 • y * 
gelijk is. 
De vrouwelijke bloemen zijn kleiner dan de tweeslach¬ 
tige; hare kroon is donkerder gekleurd. De 10 meeldraden 
zijn bewaard gebleven, maar hunne helmknoppen zijn zeer 
klein en ledig. 
De meeldraden der vrouwelijke bloemen volbrengen 
bewegingen van gelijken aard als in de tweeslachtige 
bloemen (1), maar minder duidelijk. In fig. 86 hebben wij 
eene jonge $ bloem afgebeeld, waarin de stijlen nog dicht 
zijn; de episepale meeldraden zijn rechtgebogen, de epi- 
petale zijn nog naar buiten gebogen. De oudere $ bloem, 
in fig. 87 afgebeeld, heeft reeds haar .$ tijdperk bereikt : de 
stijlen zijn opengegaan, de epipetale meeldraden divergee- 
ren minder dan in het eerste stadium, terwijl de episepale 
zich eerder een weinig van het centrum verwijderd heb¬ 
ben. Die bewegingen, waarvan het nut in de tweeslachtige 
. 
bloemen gemakkelijk te begrijpen valt, zijn in de vrouwe¬ 
lijke bloemen daarentegen volkomen nutteloos. 
Ook de proterandrie der tweeslachtige bloemen is in de 
/ « i j* 
vrbuwelijke bloemen bewaard gebleven, vermits de stem¬ 
pels eerst opengaan een tijd lang nadat de bloem ontloken 
is, en nadat de meeldraden hunne rudimentaire bewegingen 
volbracht hebben. De proterandrie is hier niet alleen 
volkomen nutteloos, ‘maar zelfs schadelijk, daar de stijlen 
(en ook de honig) gedurende eenigen tijd aan regen en 
(1) Dit is ook in de $ bloemen van G. molle het geval ; zie Mac Leod, 
Botan. Jaarboek, I, blz. 104. 
