ut ii, qui Ågaricos ad subgenera et stirpes eximie 1 i m i ty las re- 
ferre non valent, a specierum novarum dcterminatione desiste- 
rent. E stirpe A. lacrymabundi plurimas species nobiles e Sikkim 
Himalayae egregie descripsit Revend. Berkeley et praeter jam pri- 
dem distinctum A. velutinum plares apud nos latere nullum du¬ 
bi um est. Pictae sunt: A. velutiniiSj pyrrothrichuSj cujus descrip- 
tio infra adjecta, et subseq. n. sp . 
Coespitosus, sat firraus. Stipes fibroso-mollis, cavus, 2—-3 
unc. Jongus, aequalis I. basi subincrassatus, fibrillosus, vulgo 
squamoso-squarrulosus Pileus Jeviter carnosus, primo hemisphae- 
ricus obtusus, dein expansus, 3 unc. circiter latus, fibrillis ful- 
ventibus squamoso-fasciculatis adpressis dense vestitus, hinc per- 
sistens fulvus igneusve. Caro et cortina, quam in A. velutino 
manifestior, fulvae. Lamellae adnatae, subconfertae, latai, primo 
pallidae acie floccosa alba, dein brunneae, demumque nigrae. — 
A. velulinus dignoscitur praecipue quidem colore lurido at ex o?- 
täte mutabili, etiam carnis et veli, sed etiam stipite sei iceo, supra 
velum villoso; pileo primitus campanulato;, non squamoso, gla- 
brescente, lamellis secedentibus. 
26. A. (Hypholoma) melantinus, pileo carnoso-membranaceo e 
campanulato expanso obtuso umbrino expallente, squamulis in~ 
natis pilosis nigris variegato, margine fimbriato, stipite fistuloso 
adpresse nigro-fibrilloso, lamellis adnexis venlricosis confertis e 
pallido umbrinis. 
Ad truncos vetustos cariosos Betulae, vulgo solitarius, Fre- 
drikslund, quotannis redux. 
Est e priorum stirpe, licet tenuitate et velo obsoleto, in 
margine pilei junioris fibrilloso-appendiculato, primo obtutu pro 
Psatbyra potius sumeres. Stipes 2 unc. Jongus, 1—2 lin. cras- 
sus, aequalis 1. sursum leviter attenuatus, subcurvatus, sat tenax, 
fibrillis nigricantibus hispidulus, apice nudus (nec albo pulveru- 
lentus). Pileus tenuis, 1—2 unc. latus, bygrophanus, squamu¬ 
lis pilosis nigris adpressis eleganter variegalusj non fragilis. 
27. A. (Hvpboloma) piluliformis. Bull. (El. p. 28). In hort is 
ad truncos etc. 
Lecta tandem hac specie, olim mihi dubia, ad stirpern A. 
appendiculali pertinere mox perspexi; ab A. appendiculato vero, 
ad quem serius retulit Auctor, omnino separandus tam velo, 
quam lamellis nunquam incarnatis, sed ex aIbido griseis. Spo- 
ridia quoque pailidiora. Ceterum vicinis gracilior, at iconi Bul- 
liardi vulgo Jonge major. 
28. A. (Psilocybe) sa r coce p h a 1 ujs. Epicr. p. 228. 
In silvaticis circa Holmiam, Sept. 
Yix aliam novi speciem ab omnibus magis diffinem. Sub 
initiis vero studiorum male descripsi; Agaricos enim rite descri- 
bere est ars, multo usu tantum paranda. — Statura fere Hygro- 
phori puniceij subcaespitosus, absque veli vestigio. Stipes e far- 
cto cavus, robustus; in solitariis validus, 3—4 unc. longus, un- 
