faclis et omnibus modis variatis, proprietates earum 
mirae, et primo vifu impoftibiles, tandem extra om- 
nem dubitationem probatse eflent. 
Cum in hoc opere vifum fit, res breviter ut poflu- 
mus, proponere, npn longis ambagibus hiftoriam hu- 
jus infetti percurremus. 
Hydra eft animal aquaticum, cujus variae funt fpe- 
cies; quarum quae maxime vulgaris eft, in tabula de- 
pingitur. Hydra nempe viridis Linnasi. In aquis de- 
git imperturbatis, plerumque in foflulis: in rivulis e- 
tiam per campos ductis frequens reperitur; pnecipue 
menfibus Martii et Aprilis. Cauda fe affigit caulibus 
plantarum aquaticarum, et paginis inferioribus folio- 
rum. Corpore eft longo, tubulofo : capite tentaculis 
odto feu decern longis, os cingentibus inftrutto. Cor¬ 
pus ita contrahere poteft territa, ut globulum reprje T 
fentet ; caufa vero timoris dempta, rurfus in priftinam 
longitudinem fe explicat. Animal valde eft vorax; ver- 
miculos aliaque aquas incolentia animalia praedatur. 
Cum vermiculus, aut aquaticum aliud animal ad Hy- 
dram parum faufte accedit, ditto citius eum arripit, bra- 
chiis feu tentaculis conftringit, ad os attrahit, et ut an- 
guis ranam inhaurit. Ano caret Hydra: omne igitup 
quod vorat, abforbtis humoribus nutritiis, ab ore ejicit. 
Vermiculum bis vel ter feipfam magnitudine fupe- 
rantem devorare facile poteft; quod licet plane incre- 
dibile videri pofiit, notandum tamen eft Hydram elfe 
corpore valde tenfili, et pro rei exigentia mirum in 
modum dilatato. Hydrae vegetatione fefe propagant: 
junior enim vel duae vel tres juniores e lateribus pa¬ 
rentis eiumpunt, ipfie etiam haud raro fcecundae an- 
tequam 
