tequam parentcm dcferunt: ut duas vel trcs gencrati- 
oncs fimul uni animaliad hacrentes viderc fit. Maxi¬ 
ma autcm omnium mirabilc adhuc indidum eft ; nem- 
pe quod Hydra in partes difleda, non deftruda fed 
multiplicata eft vulneribus fuis ; fabulam de ccleber- 
rima antiquorum Hydra veriftimam reddens, 
“ Fertilis, et damnis dives ab ipfa fuis.” 
Hydra non praeter folitum magna commode in trcs 
partes dividi poteft : nempe forficem infinuando intra 
vitrum in quo fervatur Hydra, et arrepta occafione, 
ad extremum extenfam dividendo; partem etiam pof- 
teriorem cum fe rurfus extenderit, diflecando. Hoc 
fado, pars poftcrior novum caput cum tentaculis pro¬ 
ducer; anterior pars novam caudam, et media pars 
novum caput cum tentaculis et nova cauda : elapfifque 
paucis diebus, omnes asque erunt integrae ac li man- 
fiflent invulneratae. Ut verbo dicam. Hydras omni¬ 
bus modis dividi poftunt fine injuria, et moleftiam mo- 
ramque frequentium experimentorum renatae fatis re- 
munerabunt. Hydram viridem, utpote fpeciem apud 
nos vulgatiftimam, pro exemplo felegi: communis ejus 
longitudo eft a quadrante unci* ad femiunciam, ex- 
clufis tentaculis ; interdum tamcn multo major et Ion- 
gior confpicitur. Mirum hoc animal a Leewenho- 
eckio circiter finem centuriae jam clapfas detedum eft, 
qui tamen ejus proprietates ignoravit. Oblitum vide- 
tur elfe jioft Leewenhoeckium ufque ad annum mille- 
fimum feptingcntclimum quadragefimum, cum iterum 
a Domino Tkemblev repertum eft ; qui innumeris ex¬ 
periments, miras omnes qualitates, et prasfertim re- 
pullulandi facultatem in lucent protulit. F.xperimcn- 
