34 BESCHRIJVING 
Fig. 65. De Groene Eenhoorn. 
Geen gefchikter naam kan men aan deeze 
Springhaan geeven, als zijnde bijna geheel 
groen van kleur, hebbende, maar alleen van 
boven in de Nek een bruine vlak, en aan de 
middel en Achterpooten een bruine ftreep 
langs de Dijen, pronkende voor den Kop met 
een fcherpe voornicfleekcnde punt, waarvan 
het den naam van Eenhoorn ontleent. 
PLAAT. XVIII. b. 
Fig. 66. De Arlequin. 
Deeze Springhaan pronkt met onderfchei- 
dene kleuren, als zwart bruin, orange, geel, 
rood, blaauw en nog meerandere, waardoor 
dezelve zeer veel gelijkenis heeft, bijzonder 
aan den Kop en Hals, met een zogenaamd 
Hansworste of Arlequins kleed. 
Fig. 6 7. Het Gedoornde Sprinkhaantje. 
Offchoon dit Diertje, maar met weinige 
kleuren verciert is, als zijnde donkerbruin 
van Lijf, de Nek en Kop iets ligter, zoo is 
het echter niet onaartig, en verdiend des 
niettemin een plaats in de Kabinetten der 
Liefhebberen. Het is niet boven de driequart 
duim lang, van achteren rond en over het 
geheele Lichaam, het geene hetzelve zeer 
vreemd maakt, met fcherpe punten of door¬ 
nen voorzien. 
Fig. 68. Het Paarsche Weeskind. 
Na de naams oorsprong van deeze Spring¬ 
haan, dewelke hier vliegende is afgebeeld, 
behoeft men niet lang te zoeken, als hebbende 
zijne Ondervleugelen bijna even eens gete¬ 
kend als de zogenaamde Ëïaauwe, Rode enz. 
Weeskinder-Kapellen j en men zoude deze 
DESCR1PT10N DES 
Fig. 65. La Licorne verte; 
On nepourrait donncr heette Sant er elk aucun 
nom qui lui convmt mieiix , puisquelk est pres « 
qii'entièrement verte; n'ayant qii une tache brunc 
fur la nuqnc, et une rak brune Je long des 
cuisfes des pat t es intermédiair es et des postérieures ; 
fa tële est ornée antèrieurement d'une pointe 
aiguë et a!Ion gés , cc qui lui a fait donner k 
mm de Licorne. 
PLAN C HE XVIIL b. 
Fig. 66 . L’Arlequine.' 
Cctte Sauterelle est bigarrée de toutes fortes de 
couleurs, cornme de brun noir, d'orangé, dejaune „ 
de rouge, de bleu et ddau Ir es encore; eest ce qui 
la- fait resfèmbler, fur-tout, p>ar la tête et h 
cou , a un habit d''arlequin. 
Fig, 67. La petite Sauterelle epineuse; 
Quoique cette Sauterelle ne fait pas ornée de 
beaucoup de couleurs différent es., car fon corps est 
d’un brun obscur, fa nuqtie et fa tête font un 
peuplus clairs , elk est, cependant, asfez folie et 
mérite de trouver place dans les Cabinets des arna* 
teurs. Elk na pas plus de trots quarts depouce 
de longueur; élk est ronde par derrière, et ce qui 
la fait paraitre trés fmgulière, eest que tont fon 
corps est couvert de pointes 011 d'èpines aiguës. 
Fig. 68. L’Orpheline violette. 
H nest pas nècesfaire de rechercher long tenis 
Fètimologie du nom de cette Sauterelle , qui est 
rêpréfentée ici comme volante. Ce nom lui a été 
dontié a caufe de la resfemblance du desftn et de 
la couleur de fes alles inférieur es avec 'celles des 
Papillens m&urnes Noctueüe du frêne (Noclua 
on- 
