207 
sunt et apertura fere qvadrangularis. Interdum anfractus 2 — 3 
visibiles sunt, sed plerumqve ultimus ceteros tegit, qvo modo um- 
bilicus profundus formatur. Apertura testæ sæpe dilatata et ultima 
pars anfractus ultimi sæpe aliqvanto porrecta est. 
Animal: Branchiæ 8; setæ dorsales segmenti collaris sub parte 
terminali dilatatione ovata, dentata et sulcata instructæ, dentibus, 
1—2 superioribus sat magnis exceptis, minimis. In segmento tertio 
præter setas communes limbatas setæ ejusdem formæ ac in Sp. bo- 
reali inveniuntur. 
Diametrus testæ 2—3 111 " 1 . Communis in Hydrozois et Bryozois, 
in Testaceis autem minus freqvens. Pr æter exemplaria e Grøn- 
landia, Islandia et Nova Semlja exemplaria (Var. singuli- 
carinata) e freto Øresund (Daniæ) in Lithode vidi. 
Speciei nuper descriptæ valde affines et forsitan varietates ejus 
modo habendæ sunt formæ duæ seqventes. Setæ structuram simil- 
limam habent. In structura tamen setarum segmenti collaris diffe- 
rentiæ minutæ qvod ad dentes superiores partis dilatatæ attinet esse 
videntur, sed inopia animalium de hac re judicium certum habere 
non possum. 
Spirorbis affinis n. 
(Tab. DI, fig. 7.) 
A:T = 1:2V*~ 2 2 / 3 . 
Testa non carinata, anfractu plerumqve singulo vel singulo et 
dimidio visibili. Pars ultima anfractus ultimi sæpe aliqvanto porrecta. 
Diametrus testæ 2 — 4 mm . In Pectine islandico e Grønlandia 
et Islandia. 
Sine investigatione accurata hac forma cum Sp. boreali facile 
confundi potest. 
Spirorbis granulatus L. 
non Fabr. nec Lngrlis.*) 
Mørcli op. cit. p. 88. 
(Tab. III, fig. 9—10.) 
A:T == 1:3V4 —3V 3 . 
Testa carinis tribus plerumqve acutis et sæpe irregulariter 
’) Langerhans: Die Wurmfauna von Madeira (Zeits. wiss. Zool. 34 B. 
1880, p. 123). 
