1923J BERETNING NR. 1 FRA NORSK FONOGRAM-ARKIV. 
15 
Grunntekster. 
(Landsmål). 
N F A; A. 
1. Det lettaste er ikkje alltid det rettaste. — 
2. Det som ein ser, det lyt ein tru. — 
3. Det lille (vesle) kann verta stort. — 
4. Der mange er fyrr, koma mange til. — 
5. Den som mykje skal draga, fær ikkje fara fort. — 
6. Der foten er tryggaste, er fallet styggaste. — 
7. Det er hardt å sitja fast i si eigi snare. — 
8. Kvar er seg sjølv nærast. — 
9. Ein ligg tryggare i hamni enn på havet, og sitt tryggare 
på herget enn i båten. — 
10. Han tek det ikkje tungt. — 
11. Er saki god, gjev ho godt mod. — 
12. Ein ongul utan agn gjerer ikkje gagn. — 
13. Bjørnen er ikkje god å binda. — 
14. Det eg ikkje veit, gjeier meg korkje kald eller heit. — 
15. Ugras veks i kvar manns hage. — 
16. Drykken talar, og mannen tegjer. — 
17. Ein drope er ingen drykk. — 
18. Ein kjem ikkje djupare enn åt botnen. — 
19. Stillaste vatnet hev djupaste grunnen. — 
20. Gamle båtar vil leka. — 
21. Eld og vatn er vonde herrar, men gode tenarar. — 
22. Ein dag um våren gjerer ei vike um hausten. — 
23. Vil du eta med lyst, skal du streva fyrst. — 
24. Det ser alle på andre, og ingen på seg sjølv. — 
25. Den eine ramnen høgg ikkje auga ut på den andre. — 
26. Hugen fer som draumen, att og fram i straumen. — 
27. Den som ofte skyt, han eingong råkar. — 
28. Det er seint å hita, når tennerne er burte. — 
29. Tidi hev sterke tenner. — 
30. Andre tider, andre seder. — 
