16 
ERNST W. SELMER. fNl.4 
IV F A: B. 
31. Etter varme dagar kjem det stundom kalde kveldar. 
32. Idag raud, i morgon daud. — 
33. Ein ser ingi stjernor der soli er. — 
34. Svarte kyr gjev kvit mjølk. — 
35. Lite bord og mange gjester er ei møda. — 
36. Som ein bryggjar fær ein baka. — 
37. Eit ord i tidom er betre enn ti i utidom. — 
3S. Ein god ven er gull verd. — 
39. Ei svole gjer ingen surnar. — , 
40. Ein uven er for mykje, og bundrad vener er ikkje nok. 
41. Det er leidt å gøyma, so at ein ikkje kann fmna. 
42. Den faste handi dreg den lause til seg. — 
43. Kjært barn hev mange namn. 
44. Barnet lærer i den skulen det gjeng. 
45. Gode born tuktar seg sjølve. — ^ 
46. Han Arne dansa, og Pål han spela; det small i biten og 
song i fela. — 
47. Skoda ikkje gjenta i kyrkja, men helder i deigtroget. — 
48. Lat augo ganga og henderne standa. 
49. Det syner på augom kva som under bur. —- 
50. Det er fleire flekkute bikkjor enn presten si. — 
51. Ørnen fangar ingi flugor. — , , • i . 
52. Gutane slo, og gjentone raka, og hjurdingen bles i horn. 
53. Den som søv han syndar ikkje. 
54. Beste biten skal ein hava til sist. -- 
55. Klenaste bøkerne hev lengste namni. 
56. Ei liti tuve kann velta eit stort lass. — 
57. Alt for kvast er alltid til last. 
58. Den som lenge lever fær mykje høyra. 
59. Di fleire skifte, di lengre leik. — 
60. Kniv utan skaft er gagnlaus kraft. — 
61. Borni er som kyrna, dei eta det beste fyrst. 
62. Bygdene var til fyrr byane. — 
