1923] 
BERETNING NR. 1 FRA NORSK FONOGRAM-ARKIV. 17 
NFA: C. 
Frå ungdomsliv og fridagar. 
Han Tolleiv og eg er sambygdingar frå Innfjorden og er 
jamganile a kalla. Han er ifra Steinviki, og eg er ifrå Vika- 
nioen tett ovanfor. Då me voks upp, var det mange born på 
desse gardane, gutar og gjentor. Det var godt grannelag, og 
me borni leika ofte saman. Stundom kunde Tolleiv og eg 
rivast og vera uforlikte eit lite bil; men nokon uvenskap var der 
inkje. På skulen kappast me um fyrste romet, og sameleis då 
me gjekk og las for presten. Etter konfirmasjonen rådde skule- 
meisteren foreldri våre til å sende oss i ein høgre skule. „Det 
er boki som dreg deim“, sa han; „hug til anna arbeid hev dei 
ikkje nokon av deim“. Foreldri våre var tvihuga ei tid; men 
dei sat no godt i det, og på båe stadom var det eldre søner 
som kunde taka gardane etter dei gamle. Tolleiv og eg var 
ikkje uhiiga; tvertum. Då so presten ogso talde til, vart det til 
det at skulemeisteren fylgde oss inn til byen og rettleide oss 
med å koma inn i ein høveleg skule. Her var det mangt nytt 
å læra og ikkje alt like lett. Me hadde ingi kjenningar i byen 
og var mykje for oss sjølve. Det var ikkje å undrast um stun¬ 
dene tidt var lange, helst i fyrstningi, for me lengta heim. 
So mykje gildare var det når fridagarne kom, og me fekk 
heimlov. Me gledde oss um vetteren lenge fyreåt til jolehelgi 
med den gode jolekosten og gjestebodi, og til skirenningi. Men 
allermest gledde me oss til dei mange fridagane um sumaren 
etter jonsok med sine lange dagar og ljose næter. Me vart all¬ 
tid vel fagna heime, og me tyktest sjå at me steig i vyrdnad 
hjå hitt bygdefolket ogso. Korkje Tolleiv elder eg vart sette til 
noko gardsarbeid i fridagane, men dei tok gjerne mot ei hand- 
hjelp, når me baud oss til. Ingi onnor tid er for meg so rik 
på blide minne som desse sumrarne heime i skuleåri. Frisk og 
fri, og ingi suter, og Tolleiv og eg var i lag jamt liksom brør, 
so dei tok til å kalla oss „uskiljande“ surne. Var det siglevind, 
sette me gjerne ut båten åt far hans Tolleiv, og låg og bauta i 
viki og på fjorden i solskinet. Um kveldane ved soleglad 
kunde me liggja og fiska einkvarstad ut for strendene. Det var 
no mest kviting me drog upp, men sumtid var det småtorsk og 
lyr og flund ra iblandt; ein svilung var eit serhende. 
Vid.-Selsk. Forh. 1923. No. 4. 
2 
