46 
commnnionem“ ved: id est cum illis sanctis, qni in liac, quam susce- 
pimus, fide defuncH sunt, societate et spei comrnunione teneamur. I 
den anden af de to Eusebius Gallicanns tillagte Homilier de Sym^ 
boio bemærkes der om de samme Ord: Credamus „saneiorum corn- 
inunionem/ sed sanetos non tam pro Dei parte, quam pro Dei honore 
venerarnur. Non sunt sancti pars illius, sed ille probatur pars esse 
sanctorum. Quare? quia quod sunt, de illuminatione et de similitudine 
ejus accipiunt; in sanctis autem res Dei, non pars Dei est. Quidquid 
I 
enim de Deo partieipant, dimnæ est gratiæ, non naturæ. Colamus in 
sanctis timorem et amorem Dei, non divinitatem Dei. Colamus merita, 
non quæ de proprio habent, sed quæ accipere pro devotione meruerant. 
Digne itaque venerandi sunt, cum Dei nobis cultum et vitæ futuræ 
desiderium eontemptu mortis insinuant. Alcnin forklarer i sin Dis- 
putatio puerorum per interrogationes et responsiones C. XI. De fide. 
Opp. II p. 439 a ed. Frob., „sanctorum communionem“ saaledes: 
„Sanctorum comrnunionem,'^ quod sequilur, i. e. cum illis sanctis, qui 
in hac, quam suscepimus, fide de præsenti sæculo ad Deum migrave- 
runt, societatem et spei communionem habere credamus. ^ Si tamen 
recte vivendi fidem illam teneamus et operibus impleamus. Og i sin 
„Confessio fidei/^ p. s. St. p. 405, erklærer han: Ergo in haeuna 
ecclesia, sancta matre nostra catholica, quæ in toto brbe laudat Deum, 
me sanctorum communionem consecuturum esse credo,non in meis 
meritis, sed in Christi sanguine et hnjus matris ecclesiæ precibus me- 
ritisque eonfidens. Vi see af alle disse Steder, at Nicetas, ganske 
i Overeensstemmelse med hans omfattende, storartede og ægte 
evangeliske Kirkebegreb, ^ har taget sanctorum communionem i vi¬ 
deste og i en i Sandhed storartet Forstand om en communio med 
absolut alle sancti, der indtræder for den Christne fra det Moment 
af, hvori han indlemmes i Kirken, medens den største Deel af de 
' Af disse Ord sees tydeligt, at Alcuin liar kjendt og benyttet den pseudo-augu- 
stinske Sermo 242. 
2 Disse Ord minde uvilkaarligt om Nicetas’s Ord om communio sanctorum og Kir¬ 
ken og staae vel i historisk Sammenhæng med dem. 
^ Hans Ord om Kirken minde for en Deel om den augsburgske Confessions sy¬ 
vende og ottende og Apologiens fjerde Artikel. 
