C O M M E N T A R I ü S. 
25 
Darqane is locatief, in of voor het zien (of bekendstellen). Sabdate staat in de inscriptie in 
stede van qabdyate, er wordt gezegd, gemeld. Over de s zie boven; bdy schijnen te moeije- 
lijk uittespreken geweest te zijn; de d is door hare verbinding met b vrij veranderd, ook 
wel niet juist wedergegeven. 
Djeshthe in stede van Djyeshthe , in (de maand) Djyeslha-zd Djyaishtha (Mei-Junij). Deze 
maand is ook op Bali bijzonder in aanzien. Zij en Aqddha , de op Djyeshtha volgende maand, 
hebben alleen geene Polynesische namen, terwijl de anderen, behalve door de ook bekende 
Sanskrit-namen, gewoonlijk door de namen der Polynesische getallen (van 1 tot 10) aan¬ 
geduid worden. (Zie Yerslag van Bali. Yerh. Bat. Gen. XXIII. p. 50). De th is de cere¬ 
brale en komt ook nog iets met den Skr. vorm overeen , doch helt echter ook naar den nieuwen 
vorm der t kcmbang [th dentaal, over. 
(faqi, de maan. Manggalam ; de anusvara, die zich in het woord sambhuh vindt, ont¬ 
breekt ; de tekst geeft dus manggala , en wel met) een teeken na de tweede lettergreep, dat 
wij reeds onder lablia behandeld hebben. Mogelijk is het ontstaan van dit teeken door de 
verkeerde, thans algemeen gebruikelijke wijze van spreken, waardoor de voorlaatste letter¬ 
greep van woorden , die uit het Sanskrit afkomstig zijn , den accent neemt, hetgeen die let¬ 
tergreep verlengt, hoewel zij oorspronkelijk kort is; vgl. ralcsdscc in stede van raksasa, 
nagüra in stede van nagara en anderen. Sulcle, in de witte ( Djyeshtha ) in stede van in de witte 
helft van Dj. Zie boven Kdrtikah quklah. Boven lel is nog door den steenhouwer het tee¬ 
ken van i (ulu) toegevoegd. Wederom onkunde of achteloosheid. 
Shashtld, de zesde, te weten tithir, dag der maan-maand. De t is hier wel zeker volgens 
de cerebrale Sanskritische gevormd. In tithir is de dwarsstreep (zie reg. I), die de th van 
v (en dh) scheidt, weggelaten. 
Vatten wij nu te zamen: Sugata en (famblxu, voor hun nieuw feest wordt het maan-geluh 
(de gelukkige maand, mensis auspicatus) verkondigd te zijn in Djyeshtha, in de witte helft 
op den zesden dag, of: de vastgestelde, geheiligde termijn voor het nieuwe feest dier ver- 
eenigde twee góden is in Djyeshtha enz. 
Over het gewigtige factum hierin uitgesproken zullen wij in de aanmerkingen handelen, die 
achter de verklaring van de twee Sumatraansche inscriptien volgen. Wij doen best beide te 
zamen te beoordeelen, daar zij hetzelfde schrift vertoonen, en wij redenen zullen opgeven , 
die de gelijktijdigheid van derzelver vervaardiging, zoo niet bewijzen toch zeer waarschijn¬ 
lijk maken zullen. 
Hierop volgt nripottama, voortreffelijke vorst. Tot den regerenden vorst (zie het ver¬ 
volg) is de geheele inscriptie gerigt. Zijn naam, die in den laatsten regel duidelijker ver¬ 
schijnt, is hier verklaard: Gunair aditya, aan deugden gelijk Aditya, de zon. Ik geloof 
hier eenen volzin gesloten te zien. D/iarma, het andere gedeelte van den naam des heer- 
A 
schers [Adityadharma), is, volgens mijn gevoelen, met het volgende nripah te verbinden: 
Voortreffelijke vorst, uitmuntend door goede eigenschappen gelijk als Aditya! 
Met ma van nripottama begint reg. III. Nripa heeft de ri — vocalis , (Jav. kërrët') , te onder¬ 
scheiden van u (sulcu ) en ondergeschreven r ( tjakra). In gunair, zie boven p. 22, is de ê ( di schijnt 
4 
