28 
C O M M E N T ARIÜS. 
schers) der góden met uitverkorene dluiranTs aanvullen (of met het opzeggen van dharanfs liet liart 
der godenvorsten verheugd maken.) Hier is alles opgelost: de uiterlijke vorm van 
het werkwoord en de daarvan afhangende genitief, (plenum facere alicujus rei.) Purbera 
hebben wij reeds uit pürberan, 3 plur. potentialis atmanepadam, verklaard; het uitvallen 
van n was te gemakkelijker, daar er vier mogelijke gevallen in de euphonische wetten bestaan , 
hoedanig bij het zamentreffen van sluitend n met beginnend g te handelen is; de werkman 
heeft gedacht het best maar de n wegtelaten, en den klinker lang te maken, denkende hij 
welligt aan rddjan, nominatief rddjd. (lesha, rest, overblijfsel en vigesha, aard, soort , 
verschil, die, in’t bijzonder het laatste, in het Kavi met beteekenis van uitmuntend, uitste¬ 
kend gebruikt worden; vigeshena heet dan ook in Skr. voornamelijk, vooral. Hoe gesha tot 
die beteekenis gekomen is, is minder duidelijk, want het wordt ook op Java en Bali ge¬ 
bruikt voor overblijfsel, rest, af cal b. v. van eten. Maar de gesha vaneen’ Pandita is zeer 
gezocht, zelfs vorsten trachten die tot spijs te verkrijgen; is de beteekenis door die omstan¬ 
digheid gewijzigd? Dikwijls, geloof ik, is gesha met vigesha verwisseld. 
D/iaramnam. De Dharanfs zijn bezweringsformulen , of liever Mantras, die in den Tan- 
trika-vorm van godsdienst gebruikt worden. Wij zullen daarover in de aanmerkingen nog 
spreken. Wij vinden ze hier in een vrij ouden tijd (wij zullen naderhand onze redenen der 
tijdsbepaling van deze inscriptie opgeven). Waren de Dharani’s in ouden tijd van denzelf- 
den aard, als die, welke thans uit Nepal bekend geworden zijn? In ieder geval waren zij 
in gebruik bij de godsdienst der vereenigde Buddhisten en Civaiten , en haar ontstaan kan 
niet zoo laat meer geplaatst worden , als Wilson en Burnouf genegen waren te doen. Su- 
ravasavan, de Indra's der góden. Ftisava is Indra , de heerscher. Zie boven s. v. Rddjendra. 
Nu volgt de laatste afdeeling der eigenlijke inscriptie; de sluitende (Jloka is bestemd een 
godsdienstig en zedekundig denkbeeld in de harten der menschen te prenten , en is 
A 
buiten de eigenlijke inscriptie. Agddfiena (verbeterd uit Hdcddhand ) , gedurende de maand 
A 
Agudlia, die geheele maand door. Zie s. v. Kartika en Djyeshtha. Met de lettergrepen diana 
van Afadhand begint reg. IV. Nripa, o vorst ! 
Asanoüamairn) sadcï sddyam , de voortreffelijkste zetel (net voortreffelijkste vehikel) is ge - 
stadig heen te stellen (of gereed te maken). Hier en r. V in Adityadharma , hebben wij de 
initiale d. De laatste m , het teeken van het neutrum ontbreekt , hoewel het vereischt wordt 
door sddyam. Sadd , gestadig, altijd, eeuwig. (Op Bali is Saddgiva bijzonder vereerd). 
Sddyam is met d geschreven en dus van het causativum der wortel sad, zitten , en be- 
teekent dus (als particip. futuri pass.) te zetten, te stellen, heen te stellen ; over de g in stede 
van s zie boven. Sddhyam , met dh zoude beduiden , te voleindigen, te volbrengen (9). 
Het wekt verwondering, dat maar van eenen zetel gesproken wordt. Sugata en V.ambhn 
(9) Van bet laatste is afteleiden Jav. 
o 
ojiiigjl' 
of 
n 
sedya, scclja. Mal. W* plan, doel, voor- 
nemen. Het Maleiseb heeft ook bier de h gered door transpositie, deny echter zijn, evenals inden 
tweeden Javaanschen vorm, tot dj versmolten. Ook Mal. $ e dia, gereed, bereid , gereed malcen. 
is van sadhya afteleiden. 
