30 
COMMENTA R I ü S. 
bah, masculinum, de geur, de reuk , de icelrielcendheid; pushat, werd vermeerderd, nam toe. 
Ik beschouw dit en liet volgende dushat, als aoristen met intransitive beteekenis (beide 
woorden zijn bij Westergaard als intransitief opgegeven, en volgen de 4de klasse), zonder 
aue-mentum; dushat, en werd bedorven. 
De ü in de twee laatste woorden heb ik reeds s. v. piirberan behandeld. De sh is in de 
overige gevallen, waar zij in deze inscriptie gevonden -wordt, boven open, echter in deze 
twee woorden gesloten, zij gelijkt daardoor op de th in tithi (reg. 1), onderscheidt zich ech¬ 
ter daardoor, dat de streep in het midden (de middellijn) niet gekromd is. 
Derde vierdedeel: Adityadliarma , heer der aarde (of des lands). Wij hebben over dien 
naam reeds gesproken, de r boven de mm is onzigtbaar geworden. Voor de figuur van dh 
zie boven. 
Laatste vierde deel: Homagandhah samo bhavet, de geur des brandoffers zal zich gelijk blij¬ 
ven. In stede van cjandhah is onjuist cjandho (daar toch s volgt) geschreven. Bhavet, de 
optatief, is hier in iets gewijzigde beteekenis, in plaats van het futurum bhavishyali. De inter¬ 
punctie voor en na den Cloka is zeer volledig, en geeft gelegenheid te zien hoe de tegen- 
genwoordige Javaansche Padk's ontstaan zijn. Het symbool in het midden der eerste inter¬ 
punctie is Buddhistisch-Civaïtisch; boven drie vlammen, die wij ook op een Buddha-beeld 
in het Museum van het Bataviaasch Genootschap vinden ( Buddha, Bharma , Sangha ), bene¬ 
den de Buddhistische aalmoezenpot, regts en links punten van wapens, die Civa aantoonen; 
echter schijnt de figuur in haar geheel én door de Buddhisten én door de Qivaïten als de 
hunne beschouwd te kunnen worden. De drie vlammen kunnen ook Brahma, Vishnu en Civa, 
of het woord Cm daarstellen, en de almoezenpot kan als de patra , het offervat tot opvangen 
fan bloed beschouwd worden, terwijl de Buddhisten aan de puntige versierselen regts en links 
eene meer met hunne godsdienst overeenkomstige beteekenis mogen geven. Al hetgeen ik 
over Buddhistische en Civaïtische symbolen gelezen en daarvan gezien heb, pleit voor ontleening 
en vermenging. Eene goede verklaring van de meeste symbolen bestaat nog niet, of is gegrond 
op de opgaven van tegenwoordige Buddhisten en tegenwoordige Qivaïten, wier denkbeelden 
en gebruiken voor de kennis van die van den ouderen tijd geene waarde kunnen hebben. 
Men vindt vele symbolen vergaderd bij Col. Sykes Hotes on the Eeligious Moral and Politi- 
cal State of India before the Mohammedan Invasion in Journal of the Rov. Asiatic Societv of 
%j v 
Gr. Britain and Ireland. "Vol. VI, pag. 451—457. en Plate near p. 454 (11). 
Wij voegen hier nog bij, dat wij ook op de grootere inscriptie te Kawali eenen (jüoka 
vinden, die niet tot den hoofdinhoud daarvan behoort, aan den rand, naar de vier zijden 
verdeeld. Zie Tijdsch. voor T. L. en Yolkenk. van het Bat. Gen. D. III. p. 174 — 177. 
Deze Cloka houdt eene heenwijzing in op de inscriptie zelf. Dit is ook in de onderwerpelijke 
het geval; in de inscriptie is den vorst aanbevolen om zekere feestdagen en eene geheele 
feestmaand in acht te nemen en in den Cloka wordt ter herinnering bijgevoegd: alles is 
vergankelijk, alleen de vrucht der godsdienstige werken blijft eeuwiglijk. 
;'11) Echter geen van de hij hem opgegeven symbolen komt geheel met het onze overeen. Wij zullen 
na de verzameling van meerdere verklaarbare symbolen van Java en Sumatra hierop terugkomen. 
