COMMENTARIÜS. 
37 
heeft niet geheel den gewonen vorm, en is in onze kopij met het eerste gedeelte van de 
volgende p verbonden, in K. N. echter afgescheiden. Yan prati is de p zeker door Iv. N.; 
ook de t , die bij ons zeer op l gelijkt (zie boven bladz. 20) heeft in Iv. N. den laatsten op¬ 
haal niet; ik geloof dus deze lezing verzekerd. Rapam\ de a ontbreekt, in Iv. N. is eene 
aanduiding daarvan; het teeken des accusatiefs ontbreekt in beide kopijen; a is lang d. 
4 A A 
Adityadharma wordt vergeleken met een zoon des onsterfelijken Arya. Arya is een 
naam van Buddha (Wilson en Böhtlingk-Roth), ook beteekent het in het gebruik der Bud- 
dhisten iemand die over de vier oorspronkelijke "waarheden (der buddhistische leer) nagedacht 
heeft en zijn gedrag daarna regelt. Hier is het wel Buddha; Buddha had inderdaad een’ 
zoon , Ruhula , die asceet en een van de voornaamste bevorderaars der nieuwe leer werd. Dat 
Buddha de onsterfelijke genoemd wordt kan eer bevreemden; hij was mensch, en ver¬ 
schilde bij zijnen dood alleen daardoor van andere menschen , dat hij regtstreeks in nirvana, in 
het niet, overging, (het uitei’ste doel der Buddhisten, over de beteekenis "waarvan zij ech¬ 
ter onderling oneens zijn), terwijl andere menschen aan de wetten der zielsverhuizing 
onderworpen zijn. Dat hij onsterfelijk (of god, dat amara ook beteekent) genoemd wordt 
is velligt aan het voorheerschen der leer van Adibuddha toeteschrijven. Adibuddha toch , 
een hoogste eeuwige god, en het nirvana , als dit inderdaad als de algeheele vernieling der 
individualiteit begrepen wordt, zijn klaarblijkelijk tegenstrijdige voorstellingen. Zie boven, 
den naam Svayambhü. Buddha is dus, volgens deze wijze van voorstelling, onsterfelijk, 
god geworden. 
Pdtadjandbhyadhikdmyam. De t is duidelijker in Iv. N., en de dj alleen door K. N. ge¬ 
staafd. Nd is in beide kopijen niet duidelijk; in K. N. ^ ta of tu ; bij ons is de neêrhaal, 
die d aanduidt, van het ligchaam der letter afgescheiden en met de y, die onder de volgen¬ 
de letter geschreven is, verbonden. Bh bij ons duidelijk, (vgl. prabhum, reg. 1), in Iv. 
N. :=; t. Dh is in deze inscriptie, even als in de voorgaande, dikwijls niet verschillend 
van v, (deze opmerking geldt reeds boven bij het -woord Adityadharma). K. N. heeft op 
onze plaats het onderscheidende teeken der dh , de inbuiging der grondlijn; Ook de 77i is in 
K. N. van den bovensten met het hoofdgedeelte der letter evenwijdigen haak voorzien. De 
anusvara ontbreekt echter in Iv. N. Ami-adhi-kamyam , die lief te hebben is bijzonder, vooral; 
ad/ii , met voorvoeging nog der tweede praepositie abhi. Kam met abhi heet, volgens 'Ves- 
tergaard, wenschen , optare, maar hier heeft de wortel ham, lieven, door het naast voor¬ 
staande ad/ii eene versterkte beduiding zeer lieven , of zeer wenschen, en als wij abhi doorbet 
Grieksche amphi verklaren (I), is het rondom zeer lieven of wenschen ; de verbinding van abhi -+- 
adhi met kam vindt zich zeer natuurlijk in Westergaard niet; zij is niet gewoon , echter ligt ver¬ 
staanbaar. Pdta-djana, de beschermde menschen, de onderdanen. 
Mama Icritvd karundm upeJcshdm ddityasatvopakdratulydm. Van de eerste m ontbreekt het ach¬ 
tergedeelte in beide kopijen, echter kan het voorhandene wel niets anders dan m daarstellen. (Vgl. 
adhirddjam reg. 5). Verschillend in vorm is dat teeken A'an het laatste van Adityadharmah , reg. 
(4) Bopp geeft daaraan de beteekenis van aan, toe, naar-toe , die ook de gewone is. 
