COMMENT ARIU S. 
5 en ïjatah , reg. 9 (het eerste teeken) , dat ik in beide gevallen h (visarga) lees. Een teeken van 
interpunctie is het ook niet; de kleinste interpunctie in onze inscriptie en in de voorafgaande is 
een verticale streep, die aan het boveneinde een weinig gekromd is, en deze streep vinden wij 
hier voor ons teeken. Ook in de vorige inscr. hebben wij ons teeken zien spoken in stede 
van ê, of met een achter den medeklinker volgend teeken als d; verder als visarga, zoo als 
hierin de genoemde gevallen ; eindelijk zelfs als tt. (Zie boven pag. 21). Kritvd ; in de k ontbreekt 
het middenste verticale streepje, dat karakteristiek is; in het volgende karuna hebben wij 
dit, eveneens in kritavdn reg. 3 enz.; op andere plaatsen b. v. upakdra , reg. 3. ontbreekt 
het wederom. In stede van ri-(vocalis) hebben wij ri (vgl. krishta reg. 8.); op andere 
plaatsen is een eigen duidelijk teeken voor n, dat zich ook van u onderscheidt (ik meen 
de tweede, nieuwere vorm van ïï; vgl. de vorige inscr. en het woord Svayambhu, reg. 1.) 
Boven tva is een anusvara, m , waarschijnlijk door den schrijver geplaatst wegens het 
voorafgaande adhikdmyam , denkende hij , dat ook kritvam een accusatief zij; wij hebben 
al eenige voorbeelden gehad, dat & in stede van am, in de vorige inscr. ook van an ( pür - 
beran) verschijnt; hier is het tegenovergestelde geval. Kritvd, zoo als ik restitueer, is ge¬ 
rundium , gemaakt hebbende , (door het maken). 
Wij hebben reeds aangetoond dat wegens kritvd te verwachten ware, dat Adityadharma 
en de daartoe behoorende epitheta in den nominatief stonden,- echter zijn de redenen om 
den accusatief te doen gelden overwegende ; de volzin, die van het gerundium afhangt, is 
dan wel tegen de regelen der syntaxis ingevoegd. Ik sta aan iedereen toe, eene andere ver¬ 
klaring van den zamenhang te geven, doch ben echter overtuigd, dat de wezenlijke betee- 
kenis der drie eerste regels daardoor niet zal veranderd worden. — Karundm upekshdm. Hier 
missen wij alleen de laatste lange d; alle andere teekens zijn volkomen juist en kunnen 
als norm dienen bij het zamenstellen van een alphabet van deze soort van schrift. KsJi , in 
deze en de vorige inscr. (kshetradja , reg. 3.) gevormd door achteraanvoeging der sh aan 
de k, gelijk alsook in de Javaansch- Balineesche geschriften; in andere vormen van Scr. 
schrift is de sh met de k versmolten. — AdityasalvopaMratulydm. De eerste d is ook hier niet 
uitgedrukt, en men zou de ronding beneden aan de voorafgaande m voor eene aanduiding der 
virama (patên) kunnen houden; wij verklaren ons echter daartegen, want 1) is de virama op 
Javaansche wijze in onze inscr. en op verschillende plaatsen ook in de inscr. II geschreven , en op 
Indische wijze, naar het schijnt in dharaninam, inscr. II. reg. 3 ; 2) er zoude natuurlijk in stede 
van de m met virama de anusvara of n voor d verwacht worden. Ik wilde in den beginne dibya 
(divya) lezen, want het tweede teeken kan beide die combinatiën van letters (by of ty) verbeelden; 
daar echter achter de m eene a te lezen is, geef ik de voorkeur aan dditya , de zon , die hier opzette¬ 
lijk in het compositum gevoegd is, om eene zinspeling op den naam van den vorst te verkrij¬ 
gen. De wijze van aanvoeging der y aan eene voorafgaande letter is opmerkenswaardig. 
De gewone wijze van schrijven is die in Adityadharma, reg. 1. 5. 19., awasya, r. 10. 16. 
avatarpya en sammuntya, reg. 11., punya, reg. 12. 14. 15. 16. 18. anya, r. 16. enz. Vgl. inscr. 
II., waar de tweede , hier dikwijls verschijnende vorm, in het geheel niet gevonden wordt. Ik 
durf ook niet bepalen , welke van die twee vormen de oudste is , doch ben genegen den vorm , 
