COMMENTARIUS. 
39 
dien wij thans voor ons hebben als den oudsten, minder de oorspronkelijke gedaante der y 
veranderenden te beschouwen, terwijl in den tijd van ouze inscriptien beiden promiscue ge¬ 
bruikt werden, en de tweede vorm in inscr. II wel alleen daarom niet verschijnt, wijl die 
A 
inscriptie, kort zijnde, alleen inden naam Adityadharma en in sddya , reg. 4, deze aange¬ 
voegde y vertoont. Zeker kan die dubbelde vorm van y, evenmin als die van h en ü geen 
criterium opleveren tot bepaling van den betrekke lij ken ouderdom der twee inscriptien. Wij 
vinden de bedoelde y in het onderhavig geval, in tulya , reg. 3., dhairyya , r. 4., ahjayam 
(avyayam) r. 14. 15. 16. De oorspronkelijke figuur der y is in ons geval een ophaal en 
volgende neêrhaal geworden, waarvan de eerste aan het laatste gedeelte van de onveranderde 
figuur der voorgaande letter door eene ronding verbonden is. In andere van de aangehaalde 
voorbeelden dezer aanvoeging is meer van de y overgebleven. Aditya-satvopabïra. In 
upakdra heeft, door aanvoeging der d, de k den vorm verkregen dien zij in een later soort 
van kawi-schrift heeft. In Iv. N. is echter het ligchaam der Jc breeder, hoewel ook hier het 
verticale streepje in het midden ontbreekt; vgl. kritvd, boven; ra heeft eene overbodige d. 
Tulydm, heeft eene lange «, echter de anusvara ontbreekt; vgl. \pratirupa boven. Als wij die 
ü van tulya wegnemen, blijft, voor de figuur der y, dezelfde vorm als in het pas verhandelde 
x A 
Aditya reg. 2.— Adityasatva, de goedheid der zon ; satva is de eerste der drie kwaliteiten 
(guna), die al het bestaande doordringen, de kwaliteit der goedheid, voortreffelijkheid, zui¬ 
verheid. Natuurlijk wordt deze toegeschreven aan de zon, het zuivere, als liooge godheid 
vereerde, licht. Upakdra , gunst, dienstbewijzing. Adiiyasatvopakdra, eene dienstbewijzing, 
wier voortreffelijkheid met die der zon gelijkstaat. Tulydm, gelijk-, afhankelijk van kritvd , 
en betrekkelijk op upekshdm• Hij heeft mijne treurige verlatenheid gelijk gemaakt met (ver¬ 
anderd in) eene gunst (gunstige gesteldheid) die uit zonnegoedheid voortvloeit ; upakdra 
heet ook uitrusting, toerusting. 
Hierop volgt het woord, waardoor in Indische werken, die in proza geschreven zijn , het 
volgen van een vers (of verzen) aangeduid wordt, die tot staving van het voorafgaande 
dienen: yatas, daarom-, want. A r oor r moest dit yato worden; wij hebben yatvam , vgl. we¬ 
gens de m kritvam boven; yatva is dan uit onkunde plaatsvervanger van yato geworden; te¬ 
genovergesteld vonden wij o als plaatsvervanger van vd, inscr. II. r. 4: sushthatodi. Yatas is 
een bewijs meer dat het voorafgaande in geene versmaat geschreven is. liet volgende radja, 
zonder «aan het einde geschreven, is overbodig, daar het woord radja onmiddelijk daarop 
in den halven cloka volgt. Die halve cloka luidt: 
Sudharmam radja kritavdn loke singhah ( sma)tishthali. liet teeken van den accusatief ont¬ 
breekt in het eerste woord; radja heeft geene lange « aan het einde: beide gevallen zijn 
reeds voorgekomen. Kritavdn is verbasterd tot b'itvavat (of - dhat ); wegens de (overbodige) 
eerste v zie kritvd, r. 2., en het pas behandelde yatvam-, de schrijver of steenhouwer had 
eene voorliefde voor den klank tva verkregen. Vat aan het einde is het thema in stede van 
den nominatief. Dhat in onze kopij wordt niet bevestigd door K. N, en is onzin. Zoke; de neêr¬ 
haal achter l ontbreekt, de k heeft geen streepje in het midden, in K. N. is het met den eer¬ 
sten neêrhaal verbonden, en gelijkt op t. Beide gevallen , het geheele ontbreken en het 
