40 
COMMENTARIUS. 
onjuist verbonden zijn dier streep komen zoo dikwijls in onze inscr. voor, dat wij verder 
maar hun verschijnen even zullen aanduiden; dikwijls komen zij zeker op rekening 
der kopijen. Singha heeft geene aanduiding van den nominatief; ha is achter ng gevoegd 
op de wijze van y in Milya, r. 2., tuhja enz. De neusklank zoude door anusvara moeten uitge¬ 
drukt worden; echter is h als gutturaal beschouwd , en heeft daarom de ng voor zich. Zoo 
ook in het Javaansch en Balineesch. De ha kenschetst zich door de aanzienlijke tusschen- 
ruirate tusschen de laatste op- en neêrkaal. Tishthati ; th (cerebraal) is door de laatste 
ronding goed uitgedrukt. In dit tweede vierendeel van den halven gloka ontbreekt 
eene korte lettergreep voor tishjhati. Ik ben genegen sma te suppleren; daardoor 
verschijnt] de cloka als uit de epische poezij (mogelijk uit het Mahabharata) overgenomen, 
en dit is het gewoon geval. Door sma verkrijgt tishthati de beteekenis van een aoristus. 
lieg. 4. 5. Tweede deel der inleiding. Cri kdmarddja adhimurtti. Wij verwachten ra¬ 
dja ' dhimdrttih , (of -mürttis, of ook -viürttï), maar met de euphonische wetten en de spraakkunst in 
het algemeen was de schrijver niet erg bekend. Cri heeft bij ons het binnenste streepje der c ge¬ 
lijk als de h\ in K. X. is het juist en waterpas; miirlti heeft de boven geschreven r 
verloren; Iv. X. geeft ^ in stede van mu , kennelijk geheel verkeerd; de h , visarga, aan het einde 
ontbreekt. Sadd svakirnam rdtmyam bhdshetd ; sacld , altijd ; svakima , van hem zelf uit¬ 
gestort (a se ipso effusum), zonder anusvara. Bij sva is eene ondergeschreven r ingeslopen , die 
van het volgende hirna daarheen verdwaald is, wij hebben kinna [k weder met verbonden streepje; 
? hier en elders niet of weinig van ï te onderkennen). De ondergeschreven n is wel als 
de dentale te beschouwen, die, bij verdubbeling, in het meer moderne schrift de plaats van de 
tweede n vervangt, vgl. sampürnna reg. 12 ; in supdrnn a , r. 5, is echter het juiste teeken der on¬ 
dergeschreven n. Rdmyam , zonder teeken van den accus.; de aangevoegde y is niet geheel uitge¬ 
drukt, haar benedenste gedeelte gelijkt op n; in K. X. is dit weggelaten en het begin der y alleen 
gebleven. ( R&mnd is zonder eenige beteekenis). Bhdsheta , hij moge spreken , hij moge er van 
gewagen. Bh verschilt iets van den gewonen vorm, vgl. prabhu r. 1; in K. N. is de meer 
gewone vorm, echter zonder de bovenste uitbuiging naar voren, waardoor bh van g ver¬ 
schilt; bh gelijkt bij ons op de t in grtmat , r. 6., echter geven beide niet den waren vorm 
der bh en t. Vgl. ook bhumi reg. 9. De d van bhd is alleen aangeduid door eenen ophaal, 
dien wij dikwijls ook overbodig aan letters gevoegd vinden. 
Cuddhadhautabho. In stede van guddha is suda geschreven ; de c naar gewoonte ver¬ 
wisseld met s, de d zonder ondergeschreven dh (in het oorspronkelijke of in de kopij? 
K. X. is voor deze plaats geheel onbruikbaar) ; bho is geschreven bha , zonder aanduiding 
des nominat.; mogelijk geloofde de schrijver het met het volgende te moeten verbinden. Cuddha , 
zuiver, rein ; dhauta , gewassahen , (ook wel van morele zuiverheid) (5); of bha of dbha te 
(5) A:a is niet gescheiden van” o, ai niet van e; zoo ook in het modern schrift. In goede Baline- 
sche Kawi-Mss. wordt de di in het begin van een woord soms nog van de e (<=- ) onderscheiden door 
een streepje boven de e te plaatsen ( 'c - ). 
