INSCRIPTIE N VAN MALANG. 
11 
Java overgekomen zijn; wij hebben clan ook reeds gezien, dat de Qaktidienst in Bengalen 
en omliggende landen reeds in de twaalfde eeuw bestond, en daar wij deze ook op Java 
w r edervinden, zoo kan het niet anders, of deze vermengde Buddhistisch - Civaïtische gods¬ 
dienst heeft zich van het Gangesland én naar het noorden (Nepal en waarschijnlijk verder) 
én naar het zuiden tot de oude Brahmanisch - Buddhistische kolonie in den Archipel 
verspreid. 
Voor dat ik nu overga tot de beschrijving der Inscriptien op plaat 1 , wil ik nog eens 
mijne denkbeelden over de vier perioden van het Buddhisme recapituleren, zonder echter 
te kunnen uitwijden over eenige bijzonderheden van verschillende leerstellingen van de sek¬ 
ten in verschillende tijden, waartoe thans plaats, tijd en mijne kundigheden niet toerei¬ 
kend zijn. 
1. JDe Periode van het oorspronkelijk zuiver atheïstisch Buddhisme. Buddha + 543. Het is 
mij bekend dat A. Weber in de Akademische Yorlesungen über Indische Literatur- ge- 
schichte, Berlin 1852. p. 251. 252. den dood van Buddha nagenoeg 200 jaren later wil 
aannemen. Yoor dat deze kwestie verder gediscuteerd is , (de veronderstelling van Weber 
rust op de opgaaf der Noordelijke Buddhisten dat de 4de synode, onder Kanishka's regering 
en onder leiding van Ndgdrdjuna , 400 jaren na Buddha’s dood gehouden zou zijn) zal ik 
mij aan het oordeel van Prof. Lassen en Burnouf houden. 
Deze periode is door Lassen, Burnouf, en ook in de werken van Hardy Spence (Eastern 
Monachism en Manual of Buddhism) thans vrij wel toegelicht, hoezeer ook nog menig punt 
onzeker blijft, en wel vooral de overgang tot de tweede periode (volgens de door mij be¬ 
proefde verdeeling), namelijk het zich openbaren van het denkbeeld van een hoogst opper¬ 
wezen , Adïhuddha. 
2. De Periode van Adibuddha , tegen over wien waarschijnlijk Buddha alleen als mensche- 
lijke volbrenger van den goddelijken wil beschouwd werd. Wij hebben reeds aangeduid, dat het 
zeer twijfelachtig is, of alle Buddhisten in Indie dit opperwezen erkend hebben enz., en 
voegen hier alleen nog bij, dat waarschijnlijk het overwigt der Brahmanen (in een zeke¬ 
ren tijd) het ontstaan van of het geloof aan een Adibuddha bij de Buddhisten heeft doen 
ontspruiten. De historische feiten uit den tijd om Christi geboorte (ik wensch dat men hier 
onder maar eene nabijkomende periode, 100 jaren vroeger of later, versta) zijn niet tegen 
deze zienswijze. In Nepal is Adibuddha nog thans bij de Aicvarikas zal ik zeggen bekend 
of vereerd; hij is in echt Buddhistische rust. 
3. De Periode der Dhydni Buddhas en Dhydni Bodhisattwas. Bodhisattwas waren wel 
vroeger bekend dan Dhyani Buddhas. Zie boven. In de „Lotus de la bonne Lof’ ver¬ 
schijnt Amitdbha, de vierde Dhyani Buddha (zie boven), als tijdgenoot van Buddha en be- 
heerscher eener andere wereld, terwijl Cdkya de eene eenige Buddha van onze wereld is. 
Ook Samanta Bhadra en Avalokitegvara komen in de MaMvaipulya Sütras voor, maar als 
gezanten van andere werelden, die niets met de onze te doen hebben. Ik heb buiten de 
door Schmidt gegevene bovenaangehaalde verklaring nog geene duidelijke explicatie van 
het eigenlijke wezen der Dhyani-Buddhas gevonden. 
