JAVA EN SUMATEA. 
rr 
i 
moeten wachten, eensdeels tot dat ik meer zou kunnen vergaderen, ten tweede en voorna¬ 
melijk tot dat ik van vele inscriptien meer verzekerde fac-similes zou hebben ontvangen. 
Ik heb hier meer dan mij aangenaam was van mij zelven gesproken, echter geloof ik, 
dat het noodig is op de middelen opmerkzaam te maken, die alleen tot zekere ontcijfering 
der eenige verstaanbare monumenten des voortijds kunnen strekken. Ik heb mij er van 
overtuigd, dat menschen van den besten wil en wetenschappelijken ijver bezield, die moeite 
gedaan hebben, om inscriptien naauwkeurig te kopieeren, toch maar zeer onvolkomen daar¬ 
in geslaagd zijn, bij gebrek aan kennis van de te kopiëren letters, soms ook wijl zij, be¬ 
kend zijnde met het nieuw-Javaansch schrift, letters van het laatste in het oude schrift ge¬ 
loofden te herkennen, waardoor zij allerlei misslagen begingen. 
Alleen onder leiding van eenen deskundigen kunnen door een bekwamen teekenaar ver- 
trouwen verdienende afteekeningen en fac-similes gemaakt worden. De wijze hoe de laatste 
best te nemen zijn, (er bestaan zeer vele wijzen, maar niet allen even doeltreffend), kan 
in het museum van ons Genootschap onderzocht worden. 
INSCRIPTIEN VAN MAL A'N G. 
Plaat I. 
Bij de groote onzekerheid, die betreffende het Buddhisme in het algemeen en betreffende 
deszelfs voortgang, ontwikkeling en eindelijke bespottelijke misvorming in het bijzonder be¬ 
staat, is het zeer belangrijk, hier op Java eene zekere steun te vinden voor eenen vorm 
van het Buddhisme, waarmede ons, voor Burnouf, bijna alleen B. B. Hodgson, Asiat. ïte- 
searches XVI. 409 — 449. cf. ib. 450 — 478. Verklaringen van Wilson, en Transactions 
Royal As. Society Vol. II. 222—257. ten'aanzien van Nepal, en J. J. Schmidt ten aan¬ 
zien der Mongolen hadden bekend gemaakt (1). (Of zich die vorm ook in Tibet vindt, kan 
ik niet nagaan. Csoma de Ivörös spreekt er niet bepaaldelijk van (2); de latere nasporin- 
gen van Schiefner in Petersburg zijn mij niet toegankelijk). Echter kan deze vorm van 
Buddhisme bij de Mongolen alleen door middel der Tibetanen of der Chinezen? geïntro¬ 
duceerd zijn. 
Deze ontwikkelde vorm van het Buddhisme is gekenschetst door de 5 Dhydni Buddhas , 
hemelsche personen, die, volgens de opgaven der Nepalezen, echter niet volgens de Mon¬ 
golen , van Adibuddha , het hoogste wezen der theistische sekte onder de Buddhisten ge¬ 
schapen zijn, en wederom door hunne eigene kracht 5 Dhydni Bod/dsattivas geschapen 
(1) Schmidt Geschichte der Ostmongolen. p. 473. Zie Burnouf Xntroduction a 1’histoire du Bud¬ 
dhisme Indien. p. 116. 
(2) Cs. de Iv. geeft ook op dat Adibuddha in Indie eerst sedert de 10de, in Tibet sedert delfde 
eeuw bekend is (?). 
