6 
OVER IN SCRIP TIEN VAN 
hoewel volkomen verzekerd door andere inscriptien, hier eenen zeer antiken vorm heeft. Ik 
heb nog andere bewijzen van de weinige waarde der verklaringen van den Sultan en van 
andere Javanen in handen, die het onnoodig is optenoemen. Zoo rust ook de lezino- der 
inscriptien van SuJcu eu Tjetto (door v. d. Vlis, Yerh. Bat. Gen. D. XIX.) op niets 
dan misverstand. 
Xadat wij nu, treurig genoeg, gevonden hebben, dat ons tot nu toe voor de oudere ge¬ 
schiedenis van Java de bodem onder de voeten wegzinkt, zullen wij trachten aantetoonen , 
hoe men langzamerhand weder tot het stichten van een degelijk gebouw, vooreerst van een 
geraamte daarvan, zal kunnen geraken. 
De inscriptien zijn nog door geen Europeeschen geleerden onderzocht , die de daartoe ver- 
eischte kunde én van het Sanskrit, én van eenige Polynesische talen (vooral van het Ja- 
vaansch) bezat, en die te gelijker tijd de Indische palaeographie ernstig beoefend had. 
Het zou onbescheiden zijn, indien ik mij deze bekwaamheden toekende. Echter hebben 
sedert verscheidene jaren reeds de inscriptien mijne bijzondere opmerkzaamheid tot zich ge¬ 
trokken; ik heb, in Europa daartoe niet voorbereid zijnde (daar de studie van Indische in¬ 
scriptien eerst omstreeks den tijd van mijn vertrek eenigzins uitgebreider werd) hier aan¬ 
vankelijk in het wilde geschermd door mij te wagen aan onnaauwkeurig afgeteekende en 
in een mij geheel onbekend soort van schrift vervatte inscriptien uit Kèdn (de eene heeft 
het jaargetal 846), die bij het Bataviaasch Genootschap voorhanden waren. Ik kwam daarbij 
niet verder, dan tot het vaststellen van eenige letters, het vinden van een jaargetal, en 
de zekerheid, dat die inscriptien Buddhistisch zijn. Ook thans is het mij nog niet gelukt 
deze inscriptien geheel te ontcijferen; enkelen zijn ook maar gedeeltelijk nog voorhanden, 
echter bestaat de mogelijkheid, om ten minste twee, waarschijnlijk nog meerdere geheel te 
lezen, bijaldien een bekwaam teekenaar ze onder het noodige toezigt kopieerde en af druïde. 
Inmiddels maakte ik mij met alle vormen van Indische letters, die in de weinige mij toen 
ten dienste staande hulpmiddelen (4) voorkwamen , gemeenzaam , en langzamerhand kwam ik 
door vergelijking tot eene rangschikking der alphabeten , die zich op Java vinden , waarvan 
men vroeger zeer onjuist geloofde, dat het kwadraat - Kawi-schrift het oudste (of zelfs het 
eenige buiten het nieuw-Javaansch) was. 
Ik had nu wel vele inscriptien kunnen lezen , b. v. van de steenen in het museum van 
het Bataviaasch Genootschap , doch daartoe werden mij de vereischte fac-similes niet ver¬ 
strekt , en men kan toch geene inscriptie (of zij moest k zeer kort zijn) met zekerheid van 
een steen lezen. Ik heb dan door middel van zelf gemaakte en van den heer Netscher ont- 
vangene kopijen de steen-inscriptie (Batu tulis) van Buitenzorg, en later de inscriptien van 
Ivawaü gelezen. Met de uitgave van het overige, belangrijke materieel heb ik gemeend te 
4) Ik had Part. I. en II. van Vol. I. en Part. II. en III. van Vol. III. van de Transactions of 
the Royal Asiatic Society of Great Britaïn and Ireland; Vol. VI. van het Asiatic Journal of Ben¬ 
gal (de andere deelen, waarin de ontdekkingen van J. Prinsep zich vinden, missen wij ook thans 
nog); en eerst in lateren tijd de eerste deelen van de Asiatic Researehes. 
Van bijzonder nut voor mij was alleen Vol. VI. van het Asiatic Journal of Bengal. 
