2 
OVER INSCRIPTIËN VAN 
De geschiedenis van Ceilon is eigenlijk maar van belang voor enkele perioden van het 
Buddhisme; want, door Buddhistische priesters geschreven, gaat zij niet alleen geheele rege¬ 
ringen , maar eeuwen met stilzwijgen voorbij en spreekt daarentegen met de grootste uitvoe¬ 
righeid van alle soms zeer onbeduidende verrigtingen van vorsten , die het Buddhisme be¬ 
gunstigden. 
Aangaande Java moet ik, nadat ik mij jaren lang met een onderzoek naar de waarde 
der overleveringen heb bezig gehouden , verzekeren dat geen enkel feit tot nog toe op eene de 
kritiek bevredigende wijze vastgesteld is, vóór den tijd van de Europeanen. (Het berigt 
van Fa Ilian geeft ons alleen de zekerheid, dat reeds Brahmanen op Java waren A. D. 
416 of 417.)—De Javaansche geschiedenis in de werken van Raffles en Crawfurd is uit de 
Javaansche traditie afgeleid. De voornaamste autoriteit van Raffles was de ach tin o-s waardige 
onlangs overleden Sulthan van Sumënap, wiens kennis van Javaansche oudheid echter als 
geheel ontoereikend moet beschouwd worden , zoo als ik in het vervolg gelegenheid zal hebben 
aantetoonen. 
Het gebrek aan historische werken heeft nu , zoowel in Indië , als ook , sedert Raffles’s 
tijd, op Java, de oudheidvorschers zich vooral op de inscriptiën op steen of op metalen 
platen en op de munten doen toeleggen. 
Voorgegaan door anderen, vooral door Colebrooke, heeft J. Prinsep, Secretaris van het 
Aziat. Genootschap van Bengalen, sedert 1832 zijne geheele kracht , zijnen onvermoeiden ijver 
en zijn inderdaad bewonderingswaardig genie aan de ontcijfering der tallooze en in zoo 
veelvuldige karakters geschreven Indische inscriptiën (en munten) toegewijd. Hij is de ont- 
cijferaar van den oudsten vorm van Indisch schrift (in de Agoka-inschriften), hij heeft ook 
het eerst den weg gewezen tot het ontcijferen van het zoogenoemd Ariaansch Alphabet, dat 
op Bactrische en Indoscythische munten voorkomt. Aan Prof. Lassen en anderen, die op 
dezen weg voortgegaan zijn, is de nadere bepaling van het schrift en van de beteekenis 
dier muntlegenden gelukt, en vooral Pr. Lassen heeft daardoor de betrekkingen van In- 
die met de Grieken en andere westersche volken aangetoond. Het zou te ver leiden om 
hier uit te wijden over het gewigt dier ontdekkingen en over hare geheele waarde ten opzigte 
van de wetenschap en vooral van de geschiedkunde. Wij verwijzen te dien opzigte naar 
Lassen’s Indische Alterthumskunde , vooral Bd. II. p. 42—49. 215—24. 939—41. en passim. (1) 
Door J. Prinsep’s vaststelling van het oudste Indische Alphabet is het dan ook gelukt, 
de elkander opvolgende vormen van schrift, die sommigen reeds op hersenschimmige gron¬ 
den (even als de plastische voorstellingen der Indische mythologie) hebben getracht aftelei- 
den van allerlei landen en volken, zoo als van Aethiopie, Egypte enz., te bepalen. 
Het is daardoor mogelijk geworden op eene regelmatige door de wetten der palaeogra- 
(1) Vgl. voor de ontcijfering der munten: Lassen zur Geschichte der Griechischen und Indoshythi- 
schen Könige in Baldrien , Kahul und Indien durch Entzifferung der Altkalulischen Legenden auf 
ihren Münzen. Bonn. 1838. 8. Verder: On the JDynasty of the Sah Kings of Surashtra by Edward 
Thomas. Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. Vol. X1L p. 1—77. 
