43 
COMMENTAPJ U S. 
duidelijke verbinding der twee letters, en ik blijf bij de verklaring snita, waar dan de n 
in stede van de gewone n verschijnt, (mogelijk wijl het woord vreemd was); de aanduiding 
der lengte van de a kan ik niet vinden. Prij/o heeft de i niet, zoo als reeds gezegd; ook 
het teeken van den nominatief ontbreekt hier, even als dikwijls; de interpunctie achter a- 
dhirddja kan als de visarga, h , die daar behoort te staan, die achter priya als een overblijfsel 
der 6 des nominatiefs beschouwd worden. 
Dharma-rdidj a-kula-tilakd-santj etd ; de vergaarder der kenmerken van liet geslacht der Dharnia- 
r&dja's , d. i. der jkoningen, die volgens de wettige en geestelijke instellingen heerschen (10). 
Kida-tilaka of vanca-iiiaka , het hoofdmerk van een geslacht, is eene bekende uitdrukking; 
zoo heet Eama Raghu-vancalilaka , het merk , de uitmuntendste van liet geslacht des Raghu, 
JJharma-rddja-kula-tilaka zou dus beteekenen de uitmuntendste van de geregte honing en. 
Onder de dharma-rudju's zijn wel zijne voorvaders, de oude dynastie van Menang-kar- 
bau te verstaan. Zie de vorige noot, waaruit blijkt, dat geheele geslachten dien titel 
voeren. Ter loops zij gezegd, dat tegen de gewoonte van Indische inscriptien , niet 
een van die voorvaders of voorgangers op den troon, niet eens de vader in onze 
twee inscriptien genoemd is. Staat dit in verband met de Sumatraansche erfopvolging? 
was niet de vader van Adityadharma, maar mogelijk zijn oom de voorganger? Zeker 
was zijn opvolger niet de zoon (11).—Maar zoo als in menig opzigt deze inscr. den 
A'orst met loftuitingen als het ware overlaadt, is men ook hier met tilakct alleen niet 
tevreden geweest, maar noemt hem tilaka-santjeld , den vergaarder der kenmerken , 
der uitstekendheden ; wij moeten dus veronderstellen, dat er vele ti la ka's in dat "e- 
slacht waren. Echter moet ik vooral nog mijne lezing trachten te regtvaardigen; als iemand 
het woord sclntjetd anders lezen wil, vervalt natuurlijk het laatste gedeelte mijner verklaring. 
Dat dit woord tot het voorafgaande epitheton behoort, schijnt door het volgende op zich 
zelf staande compositum zeker; het woord is ook wel geen epitheton op zichzelven, daar 
wij rondom echt Indische langgerekte composita zien, die door hunne lengte tot den roem 
en de verheerlijking des persoons moeten dienen. De sa nu is zeker. De e kon men ook 
als r lezen, (ook in K. X.), zie uddharana reg. 8,- echter wijkt zij af van den gewonen 
vorm der r, die op vele plaatsen duidelijk verschijnt (zie pandjara reg. 7; hihdra , ratna 
r. 9; pungakdra, reg. 12; het veelvuldig verschijnende rddjd enz.) Wij wagen dus wel 
niet te veel, als wij die letter als eene e beschouwen , welker benedenste buiging naar buiten. 
(10) Dharmarddja worden tot nu toe de Buddlilstisclie vorsten van Bntan—(Scr. Rhota , dat 
Tibeter inliet algemeen beteekent; Bhotdngga , volgens Wilson waarschijnlijk Butan)—benoemd. Lassen 
I. A. II. 240. Noot. 2. 
(11) Ook in de inscriptien van Girnar, Dhauli, Kapur- di- Giri, en op de pilaren van Delhi, Allahabad 
enz , dus ia de oudste Indische inscriptien zijn geene voorouders van Acjoka, immers niet eens zijn 
eigen naam, maar alleen de epitheta Piyadasi en Devdndm-pbja opgenoemd. Zie daarover Wilson 
Journ. Roy. Asiat. Soc. XII 243—51. en Lassen Ind. Alt. II. Bijlage II, p, XXXVI lk haal 
dit aan, zonder echter de minste aanspraak te maken, door het verschijnsel in onze inscriptien de 
eene opinie te schragen of de andere te bestrijden. 
