58 
COMMENTARIUS. 
AsJitama heb ilc veranderd in ashtami, de achtste (dag of nacht: tithi); a is in de voorafgaande 
n inhaererend; sht is zoo uitgedrukt als in sushthatodi (inscr. II. reg. 4), door achtervoe¬ 
ging der tweede letter; daarentegen is die letter [t en th verschillen zeer weinig in vorm , 
ook in compositie met andere letters) ondergeschreven in tishthati reg. 3 , pushtaka reg. 8 ; 
wij hebben dus van de genoemde voorbeelden van verschillende vormen van dezelfde letter 
in onze inscriptien (u en ü; achtergevoegd y, en misschien tj) nog een meer. In Jcriya , is 
de n'-vocalis in stede van ri uitgedrukt. Na da ontbreekt de h van den nominatief. 
Paurnimd-vdsyddi ; hij geeft huisvesting enz. aan de asceten. Ik heb in de vertaling, pag. 
33, verkeerdelijk san ( zijnde ) tot deze woorden getrokken , meenende , dat het volgende woord 
mukha in murkha, idioot, te veranderen ware; de idioten zijn inderdaad bij alle Oostersche 
volkeren een voorwerp van deernis en als door eenen geest bezeten beschouwd. Echter moet 
san, wegens het voorafgaande ddi , tot het volgende getrokken en daarmede gelezen worden 
sammukZuaulhabhikskubrdhmana, de [hem) ontmoetende blinden, BuddMstische monniken en 
Brahmanen. Paurnima, bij ons naar gewoonte pornima geschreven , is, volgens Wilson , 
een asceet; het woord hangt te zamen met den naam der volle maan, pürnimd. De klinker 
6 is wegens zijn eerste gedeelte met dhota en dheryya , reg. 4, te vergelijken. De regel¬ 
matige figuur zie in upeksham, satvopakdra, reg. 2, loTce , reg. 8, bhdsheta, reg. 4, enz. 
De n mist den laatsten neêrhaal, maar wordt echter door de ondergeschreven n volkomen 
verzekerd. Wegens de daarboven staande r met i vgl. Kdrtika inscr. II. reg. 1. Avusya , 
gerundium van het causativum van vas met de praepositie d, iconen ; dus doen wonen , woning 
verleenen. Adi duidt aan dat hij niet alleen woning aan de asceten verleende, maar hen ook 
spijsde, kleedde enz. (In stede van Paurnimd-vdsyddi verwachten wij paurnimdn dvdsyddi ; 
vgl. de volgende bladz. brdhmand-vatarpya in stede van brdhmandn avatarpya). 
Sammukhandhabhikshubrdhmandn avdtarpyd-pddyd-ydya; door te verzadigen (in plaats van 
verzadigende ), tot zich te roepen en te gaan zien de hem ontmoetende (hem in den weg 
komende) blinden, Buddliistische bedelmonniken en Brahmanen. Over san en mukha hebben 
wij reeds voren gehandeld; sanmukha kan euphonisch even goed geduld worden als sam- 
mukha. Een bijzonder teeken voor kh kan ik niet herkennen; het onderscheid van de ge¬ 
wone k zou misschien moeten worden gezocht in den ophaal achter de eigenlijke figuur; 
echter heb ik reeds opgemerkl, dat die ophaal dikwijls geheel overbodig is. 
Andha, de blinden; niemand zal dit wel tot de volgende woorden bhikshu en brdhmana 
willen trekken; want de buddliistische vorst verzadigde -wel zeker niet alleen de blinde be¬ 
delaars. Bhikshu; in onze kopij ontbreekt én het teeken der i , én dat der u; in K. N. is 
de i geschreven; dat wij niet bhaksha lezen moeten, zien wij dus, echter ook bhikshu , het 
bedelen, komt hier niet te pas, en er is in beide kopijen geene aanduiding der et; wij res¬ 
titueren dus bhikshu, een Buddliistische monnik, die van almoezen leeft. Wegens de ksh zie 
upeksha reg. 2. Met ksha ( hshu ) begint regel 11. 
Brdmhana, eene schrijfwijs, die hoewel niet juist, toch in menig geschrift gevonden wordt. 
De h is achter de m aangevoegd op dezelfde wijze, als wij deymdditya, reg. 2, en tulyd, 
- eg. 3, gezien hebben. Deze wijze van aanvoegen is ook in het tegenwoordige Javaansche 
