74 
COMMENTARIUS. 
ontbreekt de ü aan het einde (23). Ook zijn de euphonische wetten niet in acht genomen ten 
opzigte van het volgende Ampu. Van het woord Ampu, (uit het Javaansch wel bekend als 
Hempu, rigtiger Jl Vpu in het Kavi), is hier wel het oudste voorbeeld. Wat het woord ei¬ 
genlijk beteekent, is mij niet duidelijk; over het algemeen staat het gelijk met pandita , 
ook wel met pande, mincrms een kunstenaar, vooral een smid. M'pu of Ampu is niet Skt. 
Bhiidharmmad/ivadjil-ndmadheyasya. Ndmadheija, naam', met bhüdharmadhvadja vgl. advaya- 
dhvadja, r eg. 1, rishabhadhvadja , reg. 1, van inscr. II. De letter bh heeft eene overbo¬ 
dige verticale streep in het midden , die waarschijnlijk met den eersten neêrhaal te verbin¬ 
den is, dit schijnt dan ook in K. N. het geval te zijn. Nog zijn er twee haakjes boven 
de letter, die ik niet te verklaren weet; heeft de schrijver ook zijnen naam nog bijzonder 
willen versieren ? Ku te lezen is wel minder gepast , hoewel ku ook de aarde beteekent , 
dus de zin van het compositum niet verandert. Dharma kan ook vair ma gelezen wor¬ 
den; dhvadja heeft even als boven in advayadhvvdja, d in stede van dli. Mogelijk is de 
onnaauwkeurigheid daardoor veroorzaakt, dat dh zoozeer op v gelijkt, en men de onder¬ 
geschreven letter kennelijk onderscheiden wilde van de boven staande. (De naam betee¬ 
kent : die de geregtigheid der aarde in zijn vaandel voert ; de vorst is Adityadharma , de 
g er eg tig heid der zon). In ndmadheyasya , genitief, hebben wij nog eens de overbodige 
verdubbeling der s; vgl. dassamo inscr. II. reg. 1, ssab/ia , reg. 5; vangcassri reg. 1, ssaha, 
reg. 12 van onze inscr. Na ndmadheyasya is nog eene kleine interpunctie, derhalve behoeft 
het niet met het volgende abhi zamengetrokken te worden. Met mpu van het woord ampu 
begint reg. 21. 
Abhilekhild taruna-rddjnd. Eene van de twee op elkander volgende t ’s is in beide kopijen 
weggelaten, dus ook wel op den steen; ook heeft kh (niet verschillende van k) geene 
i, en gelijkt volkomen op de voorgaande en volgende letter. Mijne lezing is, geloof ik 
natuurlijk. De wortel likh, schrijven , vindt zich bij Westergaard niet met abhi verbonden, 
ook vind ik geene afgeleidde vormen van abhi likh bij Böhtlingk-Roth. Abhilikh , moet het¬ 
zelfde beteekenen als het grieksche epigrapho. Daar abhilekhitd tot kritir te trekken is , 
moest het van het teeken des femininum , d, voorzien zijn, dat de kopijen echter niet geven. 
Taruna , jong. Radjnd , dativus, voor den honing ; in stede van rddjnd hebben wij verkeer¬ 
delijk rdidjra. De r met d gelijkt veel op dd; vgl. het tweede radja in reg. 3, waar ech¬ 
ter beneden de figuur beter bewaard is. Mijne lezing heeft, geloof ik, alle waarschijnlijk¬ 
heid voor zich, vooral als men op reg. 2 en 3 let, waar wel zeker van den troonvolger ge¬ 
sproken is. De fout djra, in stede van djnd , maakt het ook minder onwaarschijnlijk , dat 
de schrijver de voorafgaande akshara niet geheel juist uitgedrukt heeft. Dit werk , deze in¬ 
scriptie , van Bhiidharmadhvadja, is opgeschreven voor den jongen Radja. Waarschijnlijk was 
deze Ampu in dienst van den troonopvolger , [rddjd inüdah , bij de Maleijers) 
Aan het einde is eene interpunctie even als reg. 3, en einde van inscr. II, (een gewoon 
(23) Nog kan men aan culha-vurya denken: dit werk van gelukkige voorbeduiding [opus auspicatim) 
en dat te Hezen is! 
