ÏNSCR1PTIEN YAN JAVA. 
91 
de klassen-gebeden, bijzonder aanhoudend zij de poging (39) de Asura’s (vijanden) te ver¬ 
nielen (40) bij dag en bij nacht, en de vaandels (41) (te heiligen), benevens de oorlogs- 
muzijk (42), die het leger van den Maharadja vergezelt, om te trachten de geheele magt 
des vijands te doen verdwijnen .... (43). Als het zoo gebeurt, zal door den vorst ge¬ 
zien (begrepen) worden de grootheid (de magt) der gelukkige (van voorspoed vergezelde) 
vereering door middel (?) van de klassen-gebeden (44), in dier voege, dat de hoogste heer, 
van groote en af te smeken magt, DivdJcara, (de zon ), zich moge verligchamelijken (45). Dade- 
(39) Sara dlurotsaha', scira , essentia, kracht, magt; dJura, sterk, vast, gestadig; utsaha , poging. Men 
zoude bijna geloven, dat dit tot de voorafgaande woorden varga hadji te trekken zij, naardien deze 
woorden maar gedAVongen met mdkatjihna sandjata in verbinding kunnen gebragt worden. Echter 
is na hadji eene interpunctie. 
(40) Het woord sanguk is mij niet bekend; uit den zamenhang blijkt, dat het de beteekenis van 
afweren of vernielen moet hebben. 
(41) Dodja beschouw ik als verbastering van dhvadja. Boven in Inscr. II. hebben wij sushthatodi 
in stede van sushthatvddi. 
(42) Tabtih-tabèhan ~tabuh-tabuhan; ook Yavaansch; nabuli , de Gamelan bespelen. 
(43) Ik laat hier drie woorden onvertaald. Angkèn meent ten tijde. AndTiakdra , volgens het Skt. 
donkerheid , door de Balinezen echter verklaard als tijd! Ava-garira is ook onduidelijk; gartra , 
ligchaam; kan dit het ligchaam verlaten , sterven beteekenen? In dit geval zoude ik ook andhakdra 
in zijne Skt. beteekenis nemen, en het geheel met het verslagen des vijands in verbinding brengen: 
ten tijde wanneer donkerheid over hen komt, en zij den dood zullen vinden. 
(44) Hieruit zou men kunnen opmaken, dat de in de inscr. genoemde vorst nog niet lang de 
leeren der Indische priesters aangenomen had, en, om aan hunne magt te geloven, een wonder 
eischte. 
(45) Prabhüttama en parctmanivarya-qaTcti beschouw ik als adjectieven, behooi’endetot divdkara, de 
zon. Avdngtara is zeker hetzelfde woord als Avdntara, waarvan P. v. Bolden, das Alte Indien, 
I. p. 214 spreekt. Bolden zegt: de Hindus gebruiken voor de verschijning (manifestatie) eener god¬ 
heid de uitdrukking Avdntara , bijaldien de godheid in lagere ligchamen of wezens verkeert over 
te gaan. Avatdra echter of Avatdrana, als het ware overgang, als zij zich verligchamelijkt in 
menschelijke gedaante. Volgens Böhlingk-Roth’s woordenboek bestaat inderdaad het woord avdn¬ 
tara en beteekent tusschenliggend, zich tusschen bevindende , ingesloten. Uit onze inscr. blijkt dui¬ 
delijk, dat eene verschijning der godheid, (hier der zon), op aarde gewenscht wordt; het vervolg 
stelt dit buiten twijfel. Wij mogen dus nagenoeg op dezelfde wijze als v. Bohlen verklaren: eene 
tusschen liggende , geene voorname neêrkomsl der godheid , die maar voor een korten tijd tot een be¬ 
paald doel neêrdaalt, gehoor gevende aan de gebeden der regtgeloovige menschen. Ygl. Usana Bali, 
Tijdsch. Neêrl. Indie IX. 3. 274, waar Mahadeva en Devi Danuh in de gedaante van een 
jongeling en meisje in den tempel van sang Kulputih verschijnen. Ook de overgang der godheid in 
het ligchaam van den aanbiddenden Pandita is als een Avdntara te beschouwen.^ Verslag van 
Bali, D. XXII p. 31. Aan av&ng-tara , in stede van avdktara , van avdtj , naar beneden , is weï 
niet te denken, daar dit woord in de woordenboeken niet gevonden wordt: het zoude nagenoeg 
hetzelfde als avatdra kunnen beteekenen. 
