94 
MEDEDEELINGGN UIT EENIGE ANDERE 
Voor dat ik parukrama als juiste lezing kerkend had, was mij ook nandita ( dnandita ) on¬ 
duidelijk gebleven. 
Sapatnddhipavinacakarana is de juiste lezing, medegedeeld door A. Weber, in stede van 
sapantjudhipa —. 
C'ddsdra is te verbeteren in ctlasdra ; de beteekenissen van dsdra passen niet in dezen zamenbang, 
Narasinghanagara was de boofdstad des rijks van Uttungadeva. De ligging van deze 
plaats even als die van Ivarahu, voorkomende op de koperplaten van bet jaar 843 , zal wel 
vooreerst niet met zekerheid kunnen bepaald worden. De Yavaanscbe traditie kent geene 
van die twee steden, even weinig de vorsten Rakehino en Uttungadeva. Uttungadeva was 
de kleinzoon van R arasingJiamüriti , wiens naam schijnt aan te duiden, dat hij grondlegger 
van de stad Narasinghanagara was. Ook is in de opnoeming juist van den grootvader van 
den regerenden vorst welligt de aanduiding onthouden, dat deze de stichter was van eene nieuwe 
dynastie, die als wij de opgaaf der inscriptie vertrouwen mogen, over geheel Yava heerschte. 
De woorden narasinghanagaradharmaviceshasantana , (misschien te verbeteren tot santdna ), 
zijn niet volkomen duidelijk. Als wij santana voor een bestaand woord mogen houden, kan 
het niets anders zijn dan de vervaardiger , de instellen , -{tam + sam , facere ; congredi; Wester- 
gaard). Als santdna verbeterd moet worden , zouden wij in het voorgaande den naam des 
vaders van Uttungadeva verwachten, maar kon die wel Narasinghanagaradharmavicesha lui¬ 
den? Het minst bevalt mij de verklaring „de spruit der institutien van Narasinghanagara”, 
waarbij men vooronderstellen moest dat de eigenschappen van Uttungadeva hare bron had¬ 
den in de wijze (godsdienstige en burgerlijke) inrigtingen van het rijk!? 
Inscriptien van Djala Tunda. Op bladzijde 5 en in noot 3 heb ik gezegd, dat bij de 
fontein van Djala Tunda (50) het jaargetal 855 (^ 933 na Chr.) gevonden wordt. De 
heer v. Hoëvell in zijne Reis over Java, Madura en Bali, D. II. p. 110 — 112, heeft 
over die plaats gehandeld; ook de heer J. F. G. Brumund in de Indiana, 2de stuk, pag. 
219—225. Bij den heer van Hoëvell is het jaargetal gelitkographeerd boven op de plaat 
naast bladz. 110. 
Ik heb nog twee andere kopijen van dit jaargetal, dat op zijde van den watermoncl 
(djalatunda) gevonden wordt, die de lezing geheel bevestigen. Bij den heer van Hoëvell 
vinden wij ook afbeeldingen van zes gouden plaatjes met inscriptien die in eene urne, op 
dezelfde plaat voorgesteld, te Djala Tunda gevonden zijn. Ik merk vooreerst op, dat dit 
thans niet meer het eenige voorbeeld van diergelijke urnen op Yava is; ook in de residen¬ 
tie Pasoeroean is eene zoodanige gevonden , en volgens de mij geworden mondelinge be¬ 
schrijving moet zij zeer op de hier te behandelen gelijken. De heer v. Hoëvell heeft de 
urne van Djala Tunda, die op een lotusbed rust, (het geheel uit één stuk trachiet gehou¬ 
wen) , benevens het steenen spits toeloopend deksel, op de plaat daargesteld. „Zij is voor 
een dertigtal (thans veertigtal) jaren door den heer "VYardenaar, bij het graven in het vier- 
(50) Bij de boven pag. 5 opgenoemde twee plaatsen, die Djala Tunda heeten, kunnen wij nog 
eene voegen, die zich in Banyoemaas bevindt. 
