9. 
MALEISCHE SPELLING. 
O ^ ■" 
zeer gelijk aan het Arabische adjam, een barbaar, hoewel minder algemeen 
in de toepassing; want terwijl de Arabieren, zeer beleefd, alle natiën, uitgenomen 
zich zelven, adjam , barbaren, noemen, wordt de benaming djawl 
alleen toegepast op de bewoners der Oostersche eilanden. Deze benaming wordt 
aan geene andere taal gegeven dan aan die der Maleijers, en toch worden al de 
verschillende natiën of stammen van den Maleischen archipel, door de Arabieren, 
zonder onderscheid, genoemd drang djaivï, het Djawl volk. Aange¬ 
nomen dat djawï is afgeleid van djaiva, dan schijnt er reden te be¬ 
staan om te gelooven, dat de vroegere Arabische zeevarenden al de bewoners van 
den archipel ééne benaming gaven, afgeleid van een voornaam eiland geheeten jU. 
djawa, hetzij dat was het tegenwoordige Sumatra of dat, hetwelk de Europeanen 
o 
nu Java noemen. Daar de benzoin, die de Arabieren noemen ^U. laban 
djawï , djawl wierook, een voortbrengsel is van Sumatra en zelfs op het thans 
Java genaamde eiland niet gevonden wordt, zal het misschien waarschijnlijk wor¬ 
den beschouwd, dat Sumatra het eiland is, dat vroeger werd geheeten jU» djaiva 
en waarvan de benaming djawï oorspronkelijk is afgeleid. 
Maar waarom zou het Maleisch alleen bahasa djawï genoemd wor¬ 
den, terwijl die naam aan geene taal van andere volken van den Archipel wordt 
* 
gegeven, hoewel die, even als de Maleijers, 0rang djaivï worden ge¬ 
naamd? Het juiste antwoord daarop schijnt dat te zijn, hetwelk de Maleijers 
zelven geven. Zij zeggen, dat al de bedevaartgangers van deze eilanden, die <x.Co 
Makkah bezoeken, gedurende hunne pelgrimsreis het Maleisch spreken, dat beter 
dan eenige andere taal der eilanden door de Arabieren wordt verstaan. Indien 
dit waar is, en er schijnt geene gegronde reden te zijn om het te betwijfelen, 
is het dan niet natuurlijk, dat de Arabieren deze taal en geene andere 
bahasa djawï of de Djawï-taal noemen, die zij hooren spreken door al degeen 
die zij ^.U- ^ drang djawï , het Djawï-volk, noemen? Het Maleisch langs 
de geheele kust van deze eilanden gangbaar en tevens de eenige taal zijnde, die 
zeevarenden gewoon zijn te hooren spreken en de eenige waarvan zij gebruik ma¬ 
ken, mag, in zekeren zin, als de taal van den Archipel beschouwd worden, 
en zoodanig wordt het ook, zelfs door de Europeanen, aangemerkt. En zullen 
wij ons dan verwonderen, dat de Arabieren, wier omgang met de bewoners van 
deze eilanden, even als van ons, hoofdzakelijk plaats vond met hen, die de kus- 
