MALEISCHE SPELLING. 
o 
O 
ten bewoonden en Maleisch spraken, aan deze taal eene benaming zouden hebben 
gegeven, afgeleid van den naam van dat gedeelte der wereld, waar dezelve 
zoo algemeen gesproken wordt ? 
Maar de Maleijers zelven noemen hunne taal bahasa djawl , de Dja- 
wï-taal, en waarom zouden zij dit doen, indien zij de benaming ^U- djaivl 
als van Arabischen oorsprong en tevens als eene uitdrukking van minachting be¬ 
schouwden? In antwoord op deze tegenwerping, schijnt het voldoende aan te 
voeren, dat de Maleijers dien naam aan hunne taal geven in navolging van de 
Arabieren. De Arabieren zijn hunne orakels en al wat zij zeggen wordt door de 
Maleijers met den grootsten eerbied aangenomen. Zij zijn er zelfs trotsch op Ara¬ 
bische denkbeelden en wijzen van uitdrukking aan te nemen, zelfs al vernederen zij 
hunne eigene natie daardoor. Zij weten wel dat ^Ls. djawl eene uitdrukking 
van minachting is, maar een volk dat zich niet ontziet zijne voorouders apen 
te noemen, omdat de Arabieien zeggen dat zij apen waren, zal niet worden 
verondersteld eene vernederende benaming van Arabischen oorsprong van zich te 
werpen ; integendeel, zij beschouwen het als een teeken van verstandelijke meer¬ 
derheid , als zij van hunne eigene natie en taal in diezelfde minachtende bewoor¬ 
dingen spreken, die de Arabieren op hen hebben toegepast. 
Het schijnt eene vrij algemeene meening te zijn geweest, dat de Maleijers , 
na hunne bekeering tot het Mohammedaansche geloof, hun eigen alphabet verwier¬ 
pen en, ten believe van hunne godsdienstige onderwijzers, dat van de Arabie¬ 
ren aannamen. In eene critiek op Crawfürds Geschiedenis van den Indischen 
Archipel, die onlangs is verschenen in de Quarterly Iteview No. LV, is deze 
meening in twijfel getrokken, en, zoo ik vermeen, zeer te regt, daar zij 
door geen enkel bewijs wordt geschraagd. Er bestaat geen enkel boek in dat 
veronderstelde oude schrift en nimmer spreken de Maleijers van eenig daarin 
bestaan hebbend werk. De sterkste bewijsreden, die welligt ten voordeele van een 
oud Maleisch alphabet kan worden aangevoerd, zal misschien kunnen worden ge¬ 
trokken uit het bestaan van opschriften in de binnenlanden van Sumatra, die het 
voorkomen hebben van zeer oud te zijn en die welligt vóór de bekeering der 
Maleijers tot het Islamisme gemaakt zijn. Zij werden, voor eenige jaren, door 
Sm Thomas Stamford Raffles , op eene reis door Manangkabau, ontdekt, doch 
zijn, meen ik, niet ontcijferd. Maar aangenomen dat deze opschriften in het 
Maleisch zijn gesteld , iets dat misschien nimmer bewezen zal w orden, dan zal 
